Hoe ontspan ik mezelf in stress

Opvoeden is een vaak een pittige en heftige taak die het uiterste van je kan vergen. Ik heb momenten gehad dat ik stevig in de gordijnen hing en om dat te voorkomen heb ik voor mezelf een kleine, effectieve gereedschapskist samengesteld.

Ik had vroeger als moeder veel momenten van stress. Ik was niet ervaren in opvoeden. Niemand is ervaren als ie een kindje krijgt. Zelfs niet als je met kinderen gewerkt hebt. Je eigen kinderen wekken emoties en gedachten in je op waarvan je niet wist dat je ze had, noch dat je ze zou ontwikkelen.

Daarom is het wat mij betreft niet alleen handig maar werkelijk noodzakelijk om in de praktijk een gereedschapskist te hebben om de werking van de mind te stoppen en je lichaam ontspannen te houden. Alleen in ontspanning kun je goed kijken wat er gebeurt en zien wat er in dat moment nodig is.

Mediteren

Er bestaan veel soorten van mediteren maar wat  ik ermee bedoel is dat ik elk moment dat ik me bewust word dat ik weer loop te zompen, niet meer zomp. Ik breng mijn aandacht DE HELE DAG door naar mijn lichaam, op het moment dat ik me realiseer dat ik loop te denken. De momenten dat ik niet denk, ben ik in mijn lichaam en train ik mezelf nog bewust te voelen hoe godzalig heerlijk dat eigenlijk is. Met mijn aandacht in mijn lichaam zijn voelt liefdevol en vrij.

Mij motto is: Ik luister nooit naar mijn denken. Ever. Dat lukt me niet altijd. Mijn mind komt geregeld mummelend of zompend gewoon weer binnen omdat ik niet aanwezig was. Dat geeft niks. Dan stop ik het ogenblikkelijk.

Oefeningen

Ik heb een tas vol met oefeningen die ik inzet. Ik doe alleen oefeningen die ik buitengewoon prettig vind. Die blijken het effectiefst. Ik begon klein: beter 1000 keer kort dan 1 keer lang. Van mediteren op een kussen maakt de mind een project en daar staat al heel snel een bord: ‘Geen tijd’ bij. Of ‘Geen zin’. Die doe ik dus niet. Werkt niet voor mij.

Ik mediteer dus de hele dag door. Dat heeft een paar simpele vormen die ik overal kan doen.

1. Ogen sluiten op de wc, in bed, als ik de was op hang, nadat ik thee heb ingeschonken, in de lift terwijl ik zogenaamd naar beneden kijk, noem maar op. Ogen dicht, inademen door mijn neus en uitademen door mijn mond, met alle aandacht hierbij aanwezig. Belangrijk is de schouders naar beneden te houden. De buik moet vooruit bollen. Niet de schouders optrekken. Ik doe dit zo langzaam als ik maar kan.

Deze oefening brengt rust, de hele dag door. Mijn lichaam reageert er enthousiast op. Ik word ogenblikkelijk beloond met een ontspanning en die voelt heerlijk. Adem maar eens uit op die manier terwijl je deze woorden leest. Hoe vaker je dit doet, des te meer zink je in je lichaam. Dat hoef je je niet voor te stellen, dat gebeurt na een tijd vanzelf.

2. Als bovenstaande oefening niet werkt (ik blijf gejaagd, nerveus, snel geprikkeld) dan ga ik staan en doe dezelfde oefening maar voeg daar een klein beetje door de knieën zakken aan toe. Op de uitademing zak ik naar beneden, zo ver als heerlijk voelt, op de inademing adem ik mezelf weer omhoog.

3. Als dat ook niet werkt ga ik hardlopen op de plaats, een minuutje of vijf.

4. Als niks werkt dan weet ik dat ik een mind-heeft-er-vandaag-weer-zin-in-dag heb en dat ik het met een grote mate van kans kan shaken. Teveel mind in het lijf, te weinig liefde. Het helpt mij goed om me dat te realiseren, me daar bewust van te zijn. Ik communiceer dat naar de kinderen. Niet om een vrijbrief te krijgen zodat ik ergens op de dag los kan gaan maar omdat het de waarheid in dat moment is. Ze hoeven niet voor me te zorgen maar ze moeten wel even weten hoe de vlag erbij hangt. Op zo’n dag weet ik dat ik mezelf goed moet steunen dus ik schakel in activiteiten een tandje terug, bouw tijd in om in bad te gaan of wat dan ook.

Bewustzijnsprong

Ik weet inmiddels uit ervaring dat zo’n dag (vroeger waren dat weken) betekent dat ik tegen een grens in mijn huidige bewustzijn ben aan geknald en dat ik op iets stuit waar ik in onwaarheid ben. Ik weet ook dat ik hier vooral niet over na moet denken. Mijn belangrijkste taak wordt dan nog belangrijker: ontspannen. Het inzicht plopt dan vanzelf op. En dan gaat de energie weer omhoog. Ik moet de rotenergie dan dus uithouden, dragen. Mijn omgeving om steun vragen helpt.

Dit is een klein deel van mijn gereedschapskist die ik altijd bij me heb en inzet.

Als deze je niet aanspreekt kunnen we zoeken naar andere oefeningen die wel passen. Als je samen uitwisselt kom je op dingen die je soms in je eentje niet bedacht zou hebben. Laat een bericht achter of mail me.

Spreekt dit je aan?
Hoor het graag.

Eugenie

Advertenties

7 thoughts on “Hoe ontspan ik mezelf in stress

  1. Hi Eugenie, herkenbaar wat je schrijft. Het is niet alleen prettig in relaties met kinderen, maar in alle relaties, niet te vergeten die met jezelf :O)

  2. Oeps, weer pijnlijk confronterend Eugenie! Ik bedacht me net hoe ik me weer in dagdromen (of – nachtmerries) kan verstoppen, een mooi overlevingsmechanisme vroeger, maar het helpt me niet nu. Bedankt voor de tips om dat denken te stoppen.

    Groetjes, Yvonne

  3. Nog even: wat mij soms ook goed helpt is een manier uit de haptonomie: bewust (dan moet ik mezelf erg dwingen) mijn lijf voelen zitten, de stoel, de grond voelen. Mijn schouders en kaken (spanning) breed maken (ipv laten hangen, werkt bij mij ook beter). Uit mijn hoofd mijn lijf in. Ruimte innemen ipv weg te duiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s