Verjaardagsjaloezie

Als de een jarig is kijkt de ander zuur en verpest daarmee de sfeer. De jarige kijkt het wegstuivende woedende kind na en voelt zich ook niet meer zo prettig. We wisten eerst niet hoe daarmee om te gaan. Nu is dit probleem over.

Bereid het kind voor
‘Tygo, straks is Jesse jarig en weet je nog hoe het vorige keer ging?’
Dat weet ie nog wel. Hij kan het bijna weer voelen. ‘Ik was zo boos omdat ik niks kreeg.’ De mind kan daar niet tegen en schept een probleem en jaloezie, frustratie, tranen en geschreeuw waren het gevolg. ‘Waarom kreeg jij niks?’
‘Omdat ik niet jarig was.’

‘Juist. En wat doet je mind dan? Die maakt daar een compleet carnaval van. Die ziet daar een lekker hapje in, die zorgt dat je je afschuwelijk gaat voelen. Hij zorgt dat je hele lijf rot en ongelukkig voelt. Wil je dat?’
‘Nee.’

Leg uit waar jaloezie vandaan komt
‘Goed, we gaan we het dit keer anders aanpakken. Nu je weet dat er een kans is dat je mind je ongelukkig zal gaan maken, gaan we zorgen dat ie dat niet voor elkaar krijgt. Want je voelt je niet rot omdat Jesse cadeautjes krijgt. Dat probeert je mind je wijs te maken. De werkelijke reden is dat je mind je lichaam overneemt en dan heb je geen contact meer met de liefde, die jij bent.’

‘Eigenlijk is het heel raar dat ik boos word want ik hou van Jesse en vindt het fijn als hij blij is. En op mijn verjaardag krijg ik ook cadeautjes’. Ik vertel hem over mijn verleden, hoe ik kookte als mijn zusjes iets kregen en hoe ik in mijn vuistje lachte als het iets was, dat ik lelijk vond. Tygo moet er om lachen. Hij herkent het. ‘Dus jij had het ook?’
‘Oh, zeker. Alle kinderen hebben het. En veel volwassenen nog steeds.’ Hij kijkt verbaasd. ‘Echt?’ Ja, echt. Daar moet hij nog harder om lachen.

Maak een plan
‘Maar wat gaan we dan doen?’
‘Op de verjaardag van Jesse blijf je bij mij in de buurt en ik ga je helpen. Als de nare gevoelens opkomen dan kom je naar mij toe en dan ga ik je rug masseren zodat je in contact blijft met je lichaam en jij gaat diep uitademen. Als je dan een beetje gekalmeerd bent kijk je naar Jesse en de cadeautjes en dan komen de gevoelens weer op en dan blaas je weer uit. We gaan dit net zo lang doen tot je naar Jesse en de cadeautjes kunt kijken zonder nare gevoelens. Wat vind je er van?’ Hij vindt het een prima idee. Hij heeft het al eerder gedaan met gevoelens naar Fianne.

Voer het samen uit
En dan is het zover. De dag dat Jesse jarig is. Jesse staat cadeaupapier af te scheuren en Tygo ploft op mijn schoot. ‘Kook je?’ Hij moet er even om lachen omdat hij zich ons gesprek herinnert maar is dan weer donker en zwart. ‘Gaan we aan de slag?’ Ja. Ik masseer zijn rug, hij blaast. Hij kijkt. Hij kookt. Ik masseer. Hij blaast. Hij kijkt en blaast en na een minuut of wat kan hij kijken zonder te koken. ‘Hee, dat voelt anders!’ Voor de zekerheid nog maar een paar keer. Dan glijdt hij van schoot en pakt geïnteresseerd de nieuwe spullen van Jesse. ‘Jij mag er ook mee spelen, hoor’ zegt Jesse. ‘Maar eerst ik want ze zijn nu nog nieuw.’

Later spreek ik hem nog even hierover aan. ‘Is het echt weg?’
Ja, het was echt weg. Maar nu had hij geen tijd meer om het er over te hebben. Spelen!

Advertenties

5 thoughts on “Verjaardagsjaloezie

  1. Echt niet normaal hoor als je kind zo in elkaar zit.. En dan in dit stuk te doen alsof het gevoelens zijn die veel kinderen en zelfs volwassenen hebben. Echt onzin. Als moeder te doen dat het normaal is dat je kookt van jaloezie. Lees je kinderen dat het niet de materie is die gelukkig maakt, leer je kind te genieten van andermans geluk! Dit zit al in een mens en een kind, dus leren is niet het juiste woord. De gevoelens van dit kind zijn volgens mij echt uitzonderingen. Waarom zou een kind niet van het feest zelf kunnen genieten en zo gericht zijn op cadeautjes van een ander?

    • Wow Bianca, ik vind het wel een heftige reactie om te zeggen dat het niet normaal is als je kind zo in elkaar zit. Mijn kind vind het absoluut niet makkelijk als zijn broertje jarig is en allemaal kado’s krijgt. Niet omdat hij het hem niet gunt of niet van hem houdt, maar simpelweg omdat hij zoooo graag ZELF kadootjes krijgt. Ik vind mijn kind heel normaal.
      Sommige kinderen kunnen dit soort gevoelens heel goed in zichzelf laten zijn en niet reageren misschien, maar voor andere kinderen (zoals de mijne) ontstaat er spanning in het lijf, een onaangenaam gevoel, en daar komen dan nog gedachtes bij die het er niet leuker op maken…. Dus ik herken wel wat hier geschetst wordt. En ik vind het juist mooi hoe het kind hier geholpen wordt zich te herinneren wat het in essentie is LIEFDE. Waardoor het nare gevoel verdwijnt.
      Hoeveel kinderen worden niet op feestjes onrustig, vervelend, drammerig etc en worden dan op dat gedrag gecorrigeerd maar ze leren niet waar hun onrust vandaan komt en hoe ze daar vanaf kunnen komen. Sterker nog, dat wordt door de ouders ook vaak niet herkend.(of dat nou om jaloezie gaat of om een ander onderliggend gevoel) Dit kind in dit verhaal leert dat wel. En dat is zo enorm waardevol, want nu heeft hij tools voor de rest van zijn leven…

  2. Hai Bianca, bedankt voor je reactie. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt. Hoe voed jij op? Dat genieten van feesten een menselijk iets is ben ik helemaal met je eens. Veel kinderen en veel volwassenen kunnen echter niet genieten van andermans geluk maar hebben daar een innerlijke, negatieve reactie op. Wat mij betreft is dit een feit. Vraag maar eens om je heen, kijk om je heen. Ik ben het ook met je eens dat genieten van het geluk van een ander niet hoeft te worden aangeleerd. Wat ik zeg, is dat hetgeen dat dit menselijk vermogen blokkeert (de mind) moet worden opgeruimd en dat is wat ik in de opvoeding onder meer doe. Ik doe niet alsof het normaal is dat mijn kind kookt van jaloezie. Ik constateer zonder enig oordeel het feit, ik zie wat er is zonder dat te ontkennen. Van daaruit haal ik het kind weg uit die negativiteit die hem alleen maar ongelukkig maakt, en zijn omgeving erbij. Nu ben ik benieuwd hoe jij omgaat met dit soort negativiteit in je kinderen, er even vanuit gaand dat je kinderen hebt dan. Dat concludeer ik misschien verkeerd. Hoor graag weer van je.

  3. Ik vind het gewoon heel naar als een kind bijvoorbeeld in zijn vuistje lacht als zijn zusje iets krijgt wat hij lelijk vindt. Ben zelf opgegroeid met twee zussen en een broer, was gewoon blij met de sfeer als zij jarig waren. Nu heb ik zelf 3 kinderen en zie die jaloezie niet bij hun als een ander jarig is. Ze zijn ook blij voor de ander. Ook om mij heen ken ik deze situaties niet echt, op een uitzondering na. Wat mij tegenstaat is dat degene die zo jaloers doet verteld wordt dat het veel voor komt bij volwassenen en kinderen. Misschien zit ik er naast, hoop het niet. Wel fijn dat de sfeer niet verpest wordt met jouw aanpak. Het zet me aan het denken, hoe zou ik er mee om gaan? Ik weet het niet, dus het is misschien wat te makkelijk bekeken van mij. Maar met jouw aanpak heb ik het idee dat het oké is voor het kind om dit te voelen maar dat het niet goed is om het te uiten. Ik zou zelf proberen om de oorzaak te achterhalen waarom deze gevoelens er zijn. Komt het door onze materialistische maatschappij?

    • Ik ben benieuwd hoe jij het dan doet als je ziet dat je kind negatieve gevoelens ergens over heeft. Want dat gebeurt. Vertel jij je kinderen dan dat het niet ok is om het te voelen? Ik zeg niet tegen mijn kinderen dat het ok is dat te voelen maar ik meld dat ik zie DAT ze het voelen en dan gaan we aan de slag. Ze uiten zich vaak helemaal op het betreffende onderwerp door er over te vertellen met alle expressie van dien. Dat doe ik omdat je alleen bewustzijn kunt krijgen op dat wat je onder ogen ziet. Maar ik haal ze, nu ze weten hoe het contact voelt met de liefde in hun lichaam, ook vaak meteen eruit door een short cut met ze te maken naar hun lichaam, daar waar het fijn voelt.
      Ik kom veel ouders tegen met kinderen met jaloezie, dat heb je met dit werk. Ik ken ook veel ouders die de jaloezie in hun kind wegvegen of het negeren. Ik ken weinig kinderen die geen jaloezie kennen. jij dus niet? Dat vind ik bijzonder. Onze maatschappij is zeker super materialistisch en werkt dat ook in de hand dat kinderen overdreven denken over materie. Hoe ga jij met negatieve gevoelens in je kinderen om? Leuk om uit te wisselen met je.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s