Kwaakfontein

Een vrouw met wie ik praat over opvoeding kwam met het briljante woord Kwaakfontein. De mind die rebbelt en kwebbelt en ons lichaam volstort met enkel en alleen rotzooi uit het verleden, stress en gezemel veroorzakend waar het vervolgens ‘oplossingen’ voor tracht te verzinnen.

De mind is verleden

De mind maakt voor de invoer van verhalen gebruik van het geheugen. Het heeft niets anders ter beschikking. De verhalen uit het verleden worden gekopieerd naar de toekomst. Het is uitsluitend gekwaak wat er door de mind geproduceerd wordt. Het beste advies is er nooit naar te luisteren. En dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Bij mij staat de Kwaakfontein weer aan. Gisteren ook al. Barry Long noemt dit ‘myself’. En de dimensie in dit lichaam die wij zijn, ‘me’. De rust, de liefde, de vrede, het vormloze. Als er Kwaakfontein is, is er weinig ‘me’. Mijn lichaam is rustig. Ik kijk. ‘Hoe krijgen we de workshops vol en hoe krijgen we een lokatie?’ Geen idee. Ik weet de weg en de werkzaamheden die daar bij horen en die doen we, gedreven door ‘me’. Ik had een gesprek met Jan hierover. ‘Moet je nu naar die twijfel luisteren of niet? Ik luister er iedere keer weer naar. Ik weet wel dat ik het niet moet doen maar het gebeurt toch.’

De mind en zekerheid en vertrouwen

De grap van de mind is dat die zoekt naar zekerheid en vertrouwen. Kan de mind voor zekerheid zorgen? Kan de mind zorgen voor vertrouwen? De wortel van het wantrouwen is de mind. De mind kan niet vertrouwen. Dat is uitgesloten. De mind kan met schijnvertrouwen werken, verwachtingen. ‘Ik ga er van uit dat…’; ‘ik neem aan dat…’. En als het dan niet uitkomt wat de mind dacht, dan zijn daar de emoties. En daarmee ellende. “Mijn vertrouwen is geschonden.
‘Ik kan je nu niet meer vertrouwen’.

‘Me’

Alleen vanuit stilte kan werkelijk vertrouwen worden ervaren. Alleen vanuit ‘me’. En vertrouwen gaat dan over het wezenlijk vertrouwen in het leven. In ‘me’. In veilig zijn. Fundamenteel veilig zijn, wat er ook gebeurt.

Ik vrees dat ik nog stiller moet worden voordat ik dat als dagelijkse praktijk ervaar. Ik kachel nog flink heen en weer tussen me en myself. Ik kan niet wachten tot die Kwaakfontein voor eeuwig zwijgt. En ik me daardoor volledig in het nu bevind. Maar ja, dat  is weer de mind die aan het kwaken is. Als ik in de toekomst veilig wil zijn, moet ik zorgen dat ik nu in het nu ben. Want er is alleen maar nu. De toekomst is maar een idee en het verleden een herinnering.

512cbfe0-1e0c-012c-5df3-001ff3cf7282

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s