Wat ben je toch een heerlijk kind (1)

Als de mind van een kind actief wordt is de kans groot dat het kind gaat lijden onder de terreur ervan. Op het moment dat het kind iets wil, torpedeert de mind de authentieke actie van het kind. Vooral bij jonge kinderen die onervaren en ongetraind zijn in het communiceren van wat ze willen, is het een gewonnen race als het kind niet adequaat begeleid wordt. Hier ligt een belangrijke taak van de ouder.

De eerste stap is altijd het onderkennen dat het kind negatief is geworden. Dit kan zoveel vormen hebben als er kinderen zijn. Een speelgoedje van een ander afpakken, met speelgoed gooien en smijten, over de vloer gaan dweilen, op zijn kop op de bank hangen, gillen om een roze beker, jammeren/eisen/drammen/slaan, vul de lijst zelf maar aan.

Als een ouder hierop ook negatief reageert, duw je het kind nog dieper de ongelukkigheid in. Een klein kind kan niet op eigen kracht uit een dergelijke negatieve staat van zijn komen. Het heeft hulp nodig.

De tweede stap is het kind uit de invloed van de mind te halen. Breng het kind weer in het lichaam terug. Wij leggen onze kinderen dit iedere keer weer opnieuw uit. ‘Je bent ongelukkig. Dat ben je omdat je mind het over heeft genomen. We gaan je nu helpen weer in je lichaam te komen. Daarna hebben we het over wat je graag wilde.’

Een van de makkelijke manieren die bij ons ontstond was Fianne op schoot nemen. Zoals bij hop, hop, hop, hop paardje. Die kun je ook doen trouwens bij kleintjes. Plezier maken en floep, de negativiteit is weg. Wij doen dat altijd met uitleg. ‘We gaan eerst dansen zodat je weer lekker in je lijf komt.’ Zonder uitleg is het ‘afleiden’. Dat kan ook maar het kind leert op de lange termijn daardoor niet bewust beheer te krijgen over de eigen emoties.

Wij hebben een liefdesliedje voor Fianne. Dat ontstond spontaan. Ik neem haar op mijn schoot, gezicht naar me toe, handjes in de mijne. En dan zing ik: ‘Wat ben je toch een heerlijk kind, heerlijk kind, heerlijk kind. Wat ben je toch een heerlijk kind. Vol liefde in je lijf.’ Fianne straalt en lacht binnen 1 seconde. Deze hoge liefdesenergie is haar resonantie, haar frequentie van haar lichaam, haar essentie. Wij brengen onszelf en de kinderen eerst terug naar die frequentie. Daarna kijken we, van uit die hoge authentieke frequentie van wie we zijn, liefde, naar het onderwerp waar de mind op had toegeslagen.

Door dit consequent te doen, leert het kind in zijn eigen ervaring wie het is en hoe om te gaan met negativiteit door de mind veroorzaakt. Op deze manier leert het kind ook dat het ongeluk niet wordt veroorzaakt door omstandigheden maar door de reactie van de eigen mind op een gebeurtenis.

Het kind iedere keer opnieuw te helpen uit de rommel te komen en dan te leren hoe het de dingen in de wereld kan regelen, geeft een intense verbinding.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s