Opwinding, bevrediging en frustratie in je kind

Uit:

 

boek-31.jpgOns lichaam stelt ons ieder moment in staat te genieten van het leven. Er gewoon zijn, in het moment, in ‘me’, is het meest verrukkelijke dat er bestaat. Dit betekent dat we onze aandacht in ons lichaam hebben en diep in onze zintuigen leven. Deze staat van zijn is voor de meeste mensen een volstrekt onbekende staat geworden. Bij velen is het lichaam niet meer dan het vervoersmiddel van het hoofd.

Is van mij
Een van de oorzaken hiervan is ‘het willen hebben’ van de persoonlijkheid. De eerste tekenen van de ontluikende persoonlijkheid zijn uitingen van identificatie met dingen buiten ons: ‘Is van mij’. Bezit blijft het verdere leven van de persoonlijkheid een belangrijk middel om zichzelf te definiëren, zij het aan continue verandering onderhevig, waardoor de persoonlijkheid steeds op zoek is naar nieuw en meer bezit. De persoonlijkheid wil dingen vergaren en als ouders deze drive in zich hebben, zullen zij diezelfde drang in hun kinderen aanmoedigen. De passie om te leven verdwijnt en zakt naar het niveau van de wereld. Moeiteloos, ontspannen leven verdwijnt uit de ervaring en ervoor in de plaats komt het rusteloze heen en weer bewegen tussen geluk en ongeluk, opwinding en teleurstelling. Het begeleiden van een kind in het ‘willen’ en met name het ‘willen hebben’ is dan ook een belangrijk onderwerp voor ouders.

Willen hebben
Met ‘iets graag willen hebben’ is natuurlijk niets mis. Spullen zijn er om van te genieten. Vroeg of laat komt een kind echter in een situatie terecht waarin het meer wil dan het kan krijgen of een gebrek aan iets ervaart en dan ontstaat er een conflict in het kind. Misschien wil het kind iets dat het niet kan krijgen of zijn de ouders niet bereid het te geven.

Situaties als verjaardagen en Sinterklaas zijn uitstekende gelegenheden om samen met het kind te kijken wat er in zijn ervaring gebeurt als het wordt gegrepen door het ‘willen hebben’. Deze dagen, met alle heisa er omheen, nodigen het kind uit het als vanzelfsprekend te zien dat het iets krijgt. Het kan gaan eisen: ‘Ik moet dat hebben want de rest van de klas heeft het ook!’

Liefde en willen hebben
Er komt een tijd in het leven van ieder kind dat het goed is om het verschil uit te leggen tussen de liefde en het willen hebben van dingen. Liefde is een constante, het is er altijd, ook als we het niet kunnen voelen. Het lekkere gevoel dat bezit ons geeft is onbestendig. Het houdt op ons te bevredigen of het gaat stuk en dan zijn we ongelukkig. Het is een liefdevolle taak voor ouders om dit verschil aan de kinderen te demonstreren in hun eigen leven, in hun eigen lichaam. Om samen met de kinderen te kijken hoe er in de wereld mee wordt omgegaan en hen uit te leggen waarom wij het anders doen.

‘In ons huis staat de liefde op één en niet het geld, de spullen zoals in de wereld. Kijk maar om je heen. Kijk maar eens naar de reclames op de tv. Daar zie je vast dingen die je ook wil hebben, niet? Hoe voelt het in je lijf om die te willen hebben?’ Het kost kinderen weinig moeite om te herkennen dat het weliswaar een fijn idee is om zich voor te stellen dat ze die dingen hebben, maar dat het gevoel in hun lijf wat er bij hoort onaangenaam is gespannen en verkrampt.

‘Liefde is iets heel anders dan bevrediging. Bevrediging is altijd gekoppeld aan iets in de wereld en daardoor altijd tijdelijk. Bevrediging verdwijnt altijd. Het is niet echt. Maar je Schuddebonkebeest zal proberen er achter aan te jagen. Het wil dat gevoel hebben. Dat is de essentie van Schuddebonkebeest: gevoelens willen hebben. En andere gevoelens zogenaamd niet willen hebben. Weet je nog, dat je een toverstok wilde hebben van Harry Potter? Hoe je ervan droomde, er over fantaseerde, hoe je hoofd op hol ging? Je spaarde en kocht er een. De dagen voordat de stok gebracht zou worden knapte je bijna uit elkaar van opwinding. Je zou de stok krijgen, je kon niet wachten. Toen kwam de dag dat de bel ging en de postbode het pakje met de stok kwam afleveren. Weet je nog wat je toen voelde? Je was zo blij, zei je, maar er was ook een kramp, een samenkrimpen in je lichaam, een spanning die erg onaangenaam voelde. Je pakte het pakje aan en ging er juichend mee de kamer in. Je scheurde het papier eraf en haalde de stok uit de doos. Weg was de opwinding toen de stok niet zo mooi bleek te zijn als je je had voorgesteld. Je mind had je gefopt. Wat keek je teleurgesteld. Weg was de blijdschap. Weg was de opwinding. Met een klap kwam je in de teleurstelling terecht. Dat sloeg door naar verdriet. Binnen vijf minuten ging je van uitgelaten naar verdriet. Dat is wat opwinding over spullen met zich meebrengt.

Daarom kun je het beste van spullen genieten maar je er niet aan hechten. Alles in de materiële wereld zal je worden afgenomen. Alles. Het gaat dood, het verdwijnt, je verliest het, het gaat stuk, verzin het maar. Alles wat niet echt is, raak je kwijt. De hele wereld zal op een dag voor jou verdwijnen als jij je lichaam verlaat.

Je zult nog vaak ervaren hoe het is om van de opwinding van iets te willen hebben naar de bevrediging  en dan naar de teleurstelling te gaan. Het is goed om je er bewust van te zijn dat deze drie altijd hand in hand gaan. Je kunt het een niet ervaren, niet toelaten in je lichaam zonder de andere erbij te krijgen. Dit is een van de wetten van de wereld.’

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s