Als het kind negatief is, is het dan niet ok? (1)

-3

‘Geven jullie je kind nu niet de boodschap mee dat het niet ok is als het negatieve gedachten, emoties en gedrag heeft?’

Nee.
Wij begeleiden de kinderen ieder moment op zo’n manier dat zij in hun eigen, directe ervaring kunnen zien en voelen of hetgeen zij te horen krijgen, waar is. Die vraag stellen wij zeer regelmatig om het kind aan te moedigen bewust te zijn van wat er op dat moment in zijn lichaam leeft.
‘Is het waar wat je hoort? Wat ik zeg?’
‘Hoe weet je dat het waar is?’

Wij voeden geen robotten op. Ook geen kopieermachines. Onze intentie is onze kinderen te helpen in ieder moment het onderscheid te voelen tussen hun essentie en dat, wat het over probeert te nemen: het losgeslagen denken dat een persoonlijkheid fantaseert. Omdat kinderen minder gedachtenpatronen hebben, voelen zij sneller de waarheid in hun lichaam dan de gemiddelde volwassene, is onze ervaring. Jonge kinderen hebben over het algemeen nog een rechtstreekser contact met hun lichaam dan wij, bij wie de meeste indrukken via het denken gaan en ons dus uit de werkelijkheid drijven.

We hebben de oudste (13) wel eens gevraagd of hij het idee heeft dat hij er niet mag zijn. Dat hij niet ok is door de wijze waarop we hem begeleiden. ‘Nee, wie zegt dat?’

‘Niemand, dat vroegen wij ons af omdat wij uit een verleden komen waar alles om onze gedachten en gevoelen draaide en niet om de liefde of de waarheid.’

‘Nee’, zei hij. ‘Ik merk dat ik steeds gelukkiger ben als ik de negativiteit stop en er bij stilsta. Soms vind ik dat heel moeilijk omdat ik voel dat die kracht in me boos wil zijn, of een ander pijn wil doen maar als ik dan in een stoel ga zitten en mijn aandacht erop richt, dan wordt dat kleiner. En dan heb ik er daarna minder last van.’

Het gaat niet om het kind aan te moedigen dat wat er in zijn lichaam en hoofd gebeurt te onderdrukken of te ontkennen. Als de begeleiding daarop gericht is of raakt, stopt het leven in het kind en verdwijnt structureel de glans in de ogen, de levenslust, het contact en de openheid.

Als de liefde in het kind toeneemt, het lichaam meer en meer ontspannen raakt, de ogen helder en vol plezier de wereld inkijken, het kind geniet en zich vrijelijk uit, dan is dat voor ons een teken dat het steeds meer leert de verantwoordelijkheid te nemen over zijn binnenwereld. En daarmee en daardoor zijn individuele buitenwereld schept en vorm geeft. Zo binnen, zo buiten.

Deze ‘toets’ vindt dagelijks plaats door de omgeving van het kind. Als het leven in de ogen ook maar even dof wordt is er aandacht en hulp. Zolang het kind zichzelf nog niet kan redden van de negativiteit moet de omgeving deze taak vervullen en het kind inwijden in deze materie. Dat is wat wij opvoeden noemen. Dat is wat wij onder liefdevol verstaan.

Eugenie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s