Het verschil tussen negativiteit en de waarheid

foto 3Als ik mijn leven elk moment wil scheppen op een manier die me ieder moment bij mijn vrede brengt en die tot uitdrukking brengt, moet ik alle negativiteit in mij onder ogen zien en in het gezicht kijken.

Benoemen
Het helpt mij om de dingen die mijn liefde/leven verstoren te benoemen. Ik pleit er zelfs voor dat te doen. Het is noodzakelijk om vrijheid te kunnen ervaren van binnen.

Nu is er een groot verschil tussen dat benoemen van wat er gebeurt vanuit wegzakken in negativiteit en benoemen van wat er gebeurt vanuit het onder ogen zien van de waarheid. Hoe weet je het verschil?

Je hebt iets fout gedaan
Stel, je hebt tegen je kind staan schreeuwen. Of je hebt op een bewusteloos onbewaakt moment een woedende dreun uitgedeeld.

Wat te doen?
Feit is dat dit soort gedrag alleen tot stand kan komen door de werking van de op hol geslagen mind die met teksten en bijbehorende emoties zomaar in een flits dit soort gedrag kan veroorzaken. Dit soort gedrag is fout omdat het liefdeloos is. Zo is de mind. Je bent of in liefde (me) of je bent eruit (myself). Zoals er niet een beetje zwangerschap is, zo is er ook niet zoiets als een beetje liefdeloos.

Als zoiets gebeurt is het zaak zo snel mogelijk terug te keren naar je lichaam. Daarvoor moet de aandacht, het bewustzijn ogenblikkelijk weggehaald worden uit de mind, naar de liefde. Daarom is het noodzakelijk dit richten van de aandacht dagelijks op zoveel mogelijk momenten te trainen, in situaties dat alles ok is. Dan kun je het sneller als het voltage omhoog gaat.

Waarheid of negativiteit
Of het lukt om waarheid te zijn of dat het je niet lukt en je blijft hangen in de negativiteit van de mind is voelbaar en waarneembaar.

De mind
‘Oh, wat heb ik gedaan? Hoe kon ik? Dit wil ik helemaal niet.’
Je voelt schrik , de tranen springen je in de ogen, je hebt het gevoel dat je slap in de benen wordt, je stamelt verontschuldigingen, je schaamt je dood, je voelt je overvallen door schuld. Je pakt je kind huilend vast en belooft het nooit meer te zullen doen. In de nacht kun je er niet van slapen. Je vindt jezelf een slechte moeder. Je durft het aan niemand te vertellen.

Als dit gebeurt, zit je nog steeds gevangen in de negativiteit. Je bent onveranderd onder beheer van de terreur van de mind. Wezenlijk contact met je kind is niet mogelijk.

Waarheid
De waarheid onder ogen zien geeft een volstrekt andere reactie. ‘Ik heb dit gedaan en het was fout. Ik zie het. Hoe liefdeloos en lelijk. Sorry, mijn kind dat ik te laat was en deze negativiteit niet heb gestopt maar over jou heen hebt gegooid. Ik hou van je en dit verdien je niet. Ik zal alles in het werk stellen dit te stoppen. Hoe is het nu met jou?’

Als je werkelijk in waarheid bent, voelt het lichaam open en ontspannen. Er is een helderheid in je waarmee je je gedrag kunt beoordelen (en dat is iets anders dan het te veroordelen) en dat is ook wat je doet. Je bent straight zonder enige vorm van emotie/gedachten. Het is stil in je hoofd en je kijkt de werkelijkheid diep in het gezicht. Dat geeft een bevrijdend, opgelucht gevoel. Er is ruimte waar eerst geen ruimte was. Je ademhaling kan dieper, er stroomt nieuw leven door je aderen. Er is meer ‘me’ gekomen. Er is ogenblikkelijk contact met je kind mogelijk. Je voelt liefde naar je kind. (Misschien moet je het nog helpen zich te ontdoen van de negativiteit maar jij bent beschikbaar in liefde)

Als dat is ervaren komt er altijd wijsheid op naar alle facetten van die situatie. Als het kind ook negatief gedrag vertoonde dat als trigger fungeerde in de ouder, dan wordt ook dat gedrag met het kind meteen besproken en aan de orde gesteld. ‘Ik zag dat je je kleine zusje kneep. Klopt dat? Dat mag niet. Dat is verboden in dit huis. Kijk me eens aan kleine man. Knijpen doet pijn. Als je nog een keer knijpt zet ik je daar op de trap (onze trap is midden in de huiskamer). Daar blijf je zitten tot ik zeg dat je weer mag komen. Het knijpen moet stoppen. Iedereen moet hier veilig zijn. Jij, ik, papa, je zusje. Hoor je me?’

‘Ok. Vertel me nu wat je hoorde. Wat gebeurt er als jij je zusje knijpt?’
‘Dan moet ik op de trap.’
‘Juist. Omdat het knijpen moet stoppen.’
‘Ik wil niet op de trap.’
‘Dan stop je met knijpen.’

Als dit in rust, vanuit ‘me’ en dus in contact overgedragen wordt, neemt het gedrag af. Maar het is niet meteen weg. Vaak herhaalt het zich nog een paar keer om dan te verdwijnen. Als het niet verdwijnt, moet deze manier van het geweld een halt toeroepen doorgezet worden EN moet er verder gekeken worden.

Is het kind gegrepen door de mind die het influistert dat het andere kind veel meer aandacht krijgt? Is er sprake van jaloezie? Is er in het algemeen een negatieve sfeer in huis? Zijn vader en moeder niet gelukkig? Verveelt het kind zich, is de omgeving niet adequaat ingesteld op de ontwikkeling van het kind in die betreffende fase?
Is er iets anders gaande?

Denk er niet over na
Ook hier geldt: het is niet de bedoeling er over na te gaan denken. Het is de bedoeling het onderwerp met bewustzijn (met een hoofd dat stil is en een lichaam dat ontspannen is) te bekijken. Waar het denken wijkt, komt stilte en zien op. Wijsheid, weten, zien. Dat is wie we zijn. Onze kinderen hebben het nodig dat wij dit als ouders leven. Hoe meer we dit kunnen des te meer armslag we krijgen ons leven zelf te scheppen, vanuit liefde.

En dat is waar het om gaat. De rest is spielerei.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s