Scheppen (1)

foto 3

Op een dag had ik een piepklein meisje in mijn armen. Ze was zo, zo, zo klein. Mijn hele zijn, alles aan liefde in mij stroomde over haar heen en in haar. Ze zat vast aan draadjes, dingetjes, gedoetjes. Ze deed haar ogen open en weer dicht. En terwijl ze verder soezelde opende ze haar mondje en ze dronk. Dat had ze nog nooit gedaan. Iets in haar bracht die beweging. Niemand had het haar voorgedaan. Niemand had het haar geleerd.

Op een dag keek mijn baby naar links. En toen naar rechts. En van diep binnenuit was daar opeens die nieuwe beweging die nog nooit was gemaakt, die innerlijke gedrevenheid te gaan draaien. Het waren een paar rukken aan het lijf en toen lag mijn heerlijkheid op de buik. Niemand had het hem voorgedaan. Niemand had het hem geleerd.

Op een dag stapte mijn kind op een fietsje. Ik herinnerde me daardoor ineens dat dit bij mij lang geleden ook zo was gegaan. Een beweging, iets, een heerlijke stroom iets dat op kwam, en zich uitte in het pakken van een fiets. En dan er op. En er weer vanaf. En weer erop en dan ontstaat daar het fietsen. Zomaar, vanuit het niets. Het hoe van het fietsen wordt niet voorgedaan. Dat moet ontstaan, in het lichaam. Niemand kan je dat leren. Het is er of het is er niet. En wat ‘het’ is, is niet te beschrijven.

Op een dag kwam mijn kind naar me toe met een schrift. Hij had wat zitten goochelen met getallen. Ineens had hij gezien dat hij met de tientallen kon traplopen. Hij kon met het tellen door de decimalen heen springen. Niemand had het hem geleerd. Niemand had het hem voorgedaan.

Dit vermogen met de bijbehorende energie, het ontstaat ineens, en komt naar buiten gepaard gaand met een grote, intense vreugde die volkomen vervullend is, noemen wij ‘me’. Als we naar deze schoonheid kijken, dan zien we ‘me’ in ons kind aan het werk. En dat heeft een schoonheid die verpletterend is. Zo prachtig. Deze scheppingskracht. Dit leven.

Om het te zien hoef je maar 1 ding te kunnen en 1 ding te doen: heel stil zijn van binnen. En vanuit die stilte, die we zijn, zien we.

Dat is leven. En leren is er een klein onderdeel van.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s