Scheppen

foto 1Ons scheppingsproces blijkt een natuurlijk ritme te hebben. Zo wisselen periodes van intense activiteit die energie geeft zich af met periodes van naar binnen gaan, stilte, ontspanning en rust. Daar zijn we inmiddels aan gewoon. We zijn er ook mee op ons gemak.

We zaten in een windstille tijd. Deze periode van ‘niks doen’ duurde me opeens te lang. Ik begon ongedurig te worden. Waar wilde de energie naartoe? Die moest toch ergens naartoe willen. Kom op. Ga ergens naartoe. Maar nee, alles bleef bladstil. Niks te scheppen.

Ik was onder beheer van mijn mind gekomen. Ik had het alleen niet door. De wereld kwam ineens met mokerslagen binnen. Ik werd er emotioneel van. De chemtrails, de waanzin rondom de huldiging op 30 april, het bericht dat we geen zaden meer met elkaar mogen ruilen op straffe van boetes en bovenal het geronk en gesnurk van de massa die alle inperkingen van onze vrijheid kauwend en tv kijkend lijkt te ontgaan, dreven mij een dip in. Met de laatste glimps ‘me’ keek ik toe hoe de gedachten overweldigend werden en alle energie uit mijn lijf joegen. Ik had in een tijdsbestek van een dag nergens maar dan ook nergens meer zin in. Jan had hetzelfde.

‘Wat moeten we in deze wereld? Wat moet het voor onze kinderen worden? Is er nog een terrein waar de terreur niet heeft toegeslagen of vermomd als iets positiefs zit? Wat heeft het voor zin? Wat zal een Freeskool kunnen bijdragen aan deze bende op aarde. Toch helemaal niks.’ Het was ach en wee. Ik was het nu echt kwijt. Ik overwoog zelfs om ‘de positief denkende mens met de kop in het zand’ het voordeel van de twijfel te geven: ‘Zijn wij nou gewoon niet veel te negatief, Jan?’ Ja, misschien wel. Zou kunnen.. peins..peins..peins.

We besloten om er in de avond eens ‘op te gaan zitten’.

Op de bank met een glas wijn, kinderen de koffer in, ging het licht de goden zij dank weer bij me aan. ‘Wacht eens even. We zijn niet meer in waarheid. In waarheid zouden we gewoon zien wat er is en onze levenslust behouden. We zitten onder de plak van de mind. We zijn er gewoon in getuind!’ De energie schoot omhoog. ‘En hoezo heeft het geen zin wat we doen? Het heeft wel zin. We moeten blijven spreken, in actie blijven komen. Kijk maar naar de besnijdenissen in Amerika. Dat percentage is doordat vrouwen bleven spreken ook gedaald. Dramatisch gedaald zelfs! We moeten door, Jan. We moeten door met scheppen van een andere wereld.’

Wat ik geleerd heb van deze uitglijder zijn twee dingen:1. nooit meer geloven dat een dip over de wereld ‘waarheid’ is. Zijn er emoties in het spel dan zijn we gepakt.
2. ik moet er veel harder aan trekken de mind definitief te stoppen. Ik ben er ongemerkt toch nog erg laks in. Ik moet het iedere keer stoppen. Niet af en toe.

Jan is nu op weg met bovenstaande knapen naar de moestuin om daar leven te scheppen en ik ben weer op mijn stroom met schrijven en activiteiten organiseren. Back on track.

Gelukkig. In deze tijden kunnen we het ons echt niet meer permitteren om onnodig down te gaan. We kunnen beter genoegen blijven scheppen in scheppen.

Advertenties

5 thoughts on “Scheppen

  1. Nee he , ik snap het helemaal down zijn heeft geen zin , overkomt je soms wel heel sneaky , aan de slag , delen en helen , wonderen verwachten !!
    Ik hoop ook zo dat mensen kunnen gaan zien hoe dingen zitten , doorzien ……………….

  2. Mooi stukkie, heel herkenbaar ook.
    PRI werpt overigens een interessant licht op het beschrevene. Kijk op http://www.pastrealityintegration.com. PRI is een fantstisch instrument bij het proces van bewustworden. Het maakt namelijk helder hoe groot de invloed van het onbewuste in ons is op ons doen, denken en voelen. En wat we daaraan kunnen dóén. Bewustwording is natuurlijk ook het je bewust worden van het onbewuste.

    In 2 van mijn blogjes wijd ik overigens ook uit over PRI (ihkv pesten en kinderopvang).

    Keep up the good work!

    Hartelijke groet,
    Alexander

    • Hai Alexander,

      Wij hebben ervaring met PRI en het is ons totaal niet bevallen. We schoten er fundamenteel geen klap mee op. PRI werkt aan de persoonlijkheid en dat doen wij niet. Wij gaan voorbij die persoonlijkheid, we richten ons op de identificatie met wie we werkelijk zijn. En dat is niet ons verleden, niet onze gedachten, niet onze gevoelens/emoties, niet onze persoonlijkheid. Wij zijn wat overblijft als dat alles met het lichaam, sterft. Werken met het onbewuste heeft mij ook nooit verder geholpen. Een soort eng ding in mij waarvan ik niets zie maar dat wel mijn huidige leven onder beheer heeft. Ik kon er geen chocolade van maken. Ik heb het idee van een onbewuste dus verworpen en werk alleen en uitsluitend met wat er nu in dit moment in dit lichaam is.

      Dat alles gezegd hebbende ben ik heel erg benieuwd hoe PRI concreet voor jou werkt. Wil je daar meer over vertellen? En heb je voorbeelden?

      Warme zwaai,
      Eugenie

      • Hoi Eugenie,

        Ik zie je reactie nu pas. Graag reageer ik even, hoewel het risico van een discussie op de loer ligt. Daarom zal ik proberen het zoveel mogelijk bij mezelf te houden.
        Ik begrijp wat je zegt over ‘wat wij zijn’. En op een bepaald niveau is dat voor mij ook helemaal waar.

        Er is volgens mij echter ook nog een ander – heel reëel – niveau, namelijk ons dagelijks leven in het hier en nu waarin we denken, voelen en doen (of niet doen). Om in het hier en nu liefdevol te zijn, empathisch en in verbinding met alles om ons heen (en niet angstig, onzeker, perfectionistisch, geïrriteerd, boos of onverschillig) is voor mij meer nodig dan een mentaal trucje dat wij onze persoonlijkheid niet zijn. Want tot welk werkelijk bewust liefdevol denken, voelen en doen leidt dit trucje? PRI laat mij heel nauwkeurig zien wanneer ik in de ban ben van mijn afweren. Dus wanneer ik in de greep ben van het onbewuste, mijn ego. Vervolgens reikt PRI mij heel praktische tools aan om de afweer neer te leggen en het heden te ervaren voor wat het werkelijk is.
        PRI gaat voor mij over bewustwording van de bron van je gedachten en gevoelens en gedrag. Daardoor krijg ik een keuze, namelijk of ik me laat leiden door het onbewuste of dat ik dat juist een halt toeroep en bewust kies: vanuit verbinding of vanuit afgescheidenheid.

        Ik zeg altijd: je kunt niet zeggen dat je bewust leeft zolang je niet weet hoe het onbewuste in je werkt. PRI is voor mij een schitterend instrument voor deze ont-dekkingstocht.

        Voorbeelden te over! In relatie tot mijn dochtertje en mijn vrouw. In het contact met mijn ouders. In het veranderen van onbewuste patronen, ik zou er uren over kunnen uitwijden. Maar ik houd het hierbij. Dan zou ik gaan proberen je te overtuigen. Ieders proces in het leven is eigen.

        Ik vind het erg leuk dat je reageerde. We volgens jullie ivm de freeskool. Onze dochter is 2 en het thema school is voor ons “hot”.

        Hartelijke groet,
        Alexander

  3. Heel herkenbaar, en daarom ook weer fijn om te lezen. We hebben ongetwijfeld allemaal wel af en toe zo’n periode waarin het allemaal even zinloos en uitzichtloos lijkt. En gelukkig, ook dat trekt weer voorbij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s