Als alles stil lijkt te staan..

Autumn light 3 kopieDeze afgelopen week is er gewoon niets gebeurd. Niets dat verbonden was met de Freeskool, het boek, iets.. . niets, waar ik me mee op mijn gemak voel. Actie, nieuwe mensen, agenda’s die vollopen, opwindende lezingen.. weet ik wat..Alles lijkt stil te staan.

Iedere ochtend bij het ontwaken was er 1 seconde van godzalige vrijheid. En dan besprong dat kreng me. Dat tomeloze denken dat met minimaal 100 kilometer per uur over mijn hersenverbindingen raasde, langs alle fundamentele hersencentra die mijn geteisterde schedel bevat. Gevolg was dat ik binnen een honderste van een seconde volkomen gebrainwashed in mijn bed lag, met een weerzin om aan de dag te beginnen van hier tot Tokyo. En dat zag ik natuurlijk allemaal… Hee, ik ben niet meer volstrekt onervaren… Ik zag het. Maar ik leek er niets aan te kunnen doen.

Dus startte ik de dag met sporten, douchen, ontbijt, lessen van de kinderen en de rest. Natuurlijk sprak ik er een aantal keer met Jan over. Ook dat hielp niet. Hetgeen toch redelijk zeldzaam is. Sommige dingen moet je uitzitten en dragen.

Niet dat er die week geen prachtige dingen gebeurden. Die gebeurden. Zoals een moeder die met een knip van de vingers zo in ‘me’ sprong en daar verrukte in kon blijven, moeiteloos. En het contact met mijn moeder waar ik van genoot. Zo waren er meer dingen maar toch tetterde mijn mind dat alles stil leek te staan omdat er geen vorderingen leken te zijn met het boek. Wat ook niet waar was want ik had uitgebreid contact met Miriam, onze professionele redactrice, die als een speer werkt. Het duurt nu echt niet lang meer of we kunnen met het manuscript naar de drukster.

Zo werkt de mind. Na een paar dagen drong het gekakel ook door in de nacht. Middenin de nacht werd ik met een noodklap uit mijn diepe slaap gehesen, zo de ‘problemen’ in. Waar ik dan in de ochtend verder op stoeide. Afschuwelijk.

Vanmorgen weer een gesprek met Jan en dat klikte wel in. Ik weet niet eens wat. Ik ben onervaren in het groot durven zijn. Dat heeft niets te maken met het omgooien van negatief denken naar positief denken. Het heeft alles te maken met het denken zelf. En dat denken versluiert de waarheid, de wijsheid. Dat zag ik. Er kwam meteen een diepe rust in mijn lichaam.

Vanmiddag keek ik naar een amerikaanse zakenvrouw die 5 jaar geleden geen nagel had om haar kont mee te krabben en nu miljonair was, door ‘the law of attraction’.

En zij zei:

1. It is not about me

2. It is about the message

3. What is your message?

4. I am grateful for what I have.

En dat was precies de bal in het net die ik nodig had. Ik zit nu weer in het zadel en ben vrij van het mind gereutel.

Maar ik weet dat dit programma dat angst genereert ‘omdat er te lang niets gebeurt’ nog niet tot de laatste groef is uitgeschakeld. Die komt terug. Dus daar komt nog een post over. Ooit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s