‘Ik wil NIET slapen!’

Opvoeden-72Hoe ga je om met negativiteit in een klein kind dat nog niet vanuit zich zelf onder woorden kan brengen wat het voelt?

Dit is een ongelofelijk belangrijke vraag die we uitgebreid in ons boek beschrijven. Ik kan hier niet alles plaatsen maar ik geef een voorbeeld. Ik hoor erg graag of jullie hier iets aan hebben, of het concreet genoeg is of dat je andere situaties bekeken wilt hebben. De situaties uit het boek beschrijven onder meer gedoe met de kleine meid in de leeftijd van 2 tot 4 jaar.

Eugenie

 ‘Ik wil niet slapen’

Fianne heeft bij een vriendinnetje gespeeld en komt blij en doodvermoeid binnen. Haar buik is vol, ze is afgedraaid dus Schuddebonkebeest komt het toneel op. Er komt een heel drama uit haar en het gegil en geschreeuw gaan er alleen maar over dat ze niet naar bed wil. Ze hangt als een slappe zak in mijn armen, een en al ongeluk.

Ik kijk naar haar lichaam en voel hoe moe het is. Naar bed dus. Maar Schuddebonkebeest heeft geen zin en ziet gelegenheid ellende te trappen. Fianne is te moe om er iets mee te doen. Ik zie alleen maar negativiteit. Er is gejammer, het lichaam wordt achterover gegooid, er is geen land mee te bezeilen. Ik zoek naar Fianne maar haar energie is overschreven. Tijd om daar iets aan te doen.

Ik zet haar recht op mijn knie en noem haar naam. In mijn lichaam is het stil en krachtig, voorwaarde om met deze situatie iets gezonds te kunnen doen. In haar ogen verandert de energie. Ik zie een glimp Fianne, levenslust, lachen, en dan wordt dat overschaduwd door zwart en het afwenden van de ogen. Ik zet haar recht op mijn knie en weer valt haar lichaam achterover. Tijd om Schuddebonkebeest aan te spreken.

‘Ik wil dat je op mijn knieën zit en stil zit. Als je dat niet doet zet ik je op de trap’. Er volgt een dramatische energie van achterover gooien en gejammer: ‘Neeheee, ik wil niet op de trahap’.

‘Dan zit je nu stil’, zeg ik vriendelijk en vastberaden.

Ze zit stil.

‘Ik wil contact met Fianne. Ben je moe, Fianne?’

De handjes gaan meteen naar de oogjes. ‘Ja’, knikt het hoofd. ‘Nee’, schreeuwt de negatieve energie.

‘Voelt afschuwelijk, he?’ zeg ik.

Ja, knikt het hoofd.

‘Fianne, wat wil je? Wil je slapen?’

Er ontstaat weer tumult in het lijf. De ene kant wil wel, de andere niet naar bed. Het ziet er naar uit dat de negatieve kant meer kracht heeft op het moment.

Ik zet haar met een bons op haar voeten. ‘Zo’, zeg ik, ‘even je voeten goed voelen. Kijk me eens aan?’ Ze kijkt me even aan. ‘Kijk me aan.’

Ze kijkt me aan. ‘Je zit niet goed in je lijf. Ga maar springen.’ Ze kijkt me verbaasd aan. ‘Ja, ga maar springen. Een, twee, hup.’ Ze springt, aarzelend. ‘Nog een keer.’

Binnen twee tellen staat ze lachend te springen. Schuddebonkebeest heeft geen verweer tegen vrolijkheid. Als ze lachend in mijn armen valt, knuffelen we en dan zeg ik: ‘En, Fianne? Ben je moe?’ Ja, ze is moe en wil naar bed. Ze kruipt zelf onder de wol.

Met kleine kinderen die nog geen woorden hebben voor sensaties in het lichaam, werken we rechtstreeks met het lichaam en het contact tussen ons en het kind.

Eugenie

Advertenties

One thought on “‘Ik wil NIET slapen!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s