Ontploffen als ouder

DSCF5247 kopieEr is niets zo dramatisch en afschuwelijk, dan te ontploffen bij dat wezentje dat ooit zo lieflijk in je armen lag.. dat kwetsbare, open, heerlijk ruikende baby’tje.. En jaren later… Dat kind dat op maandag zo lief de armen naar je uitsteekt voor een heerlijke knuffel en dat zich op dinsdag zo afschuwelijk gedraagt..

Kijk, dat lieve wezentje.. zo puur, zo zuiver, zo mooi.. er is niets dat niet klopt aan dat baby’tje.. het is pure liefde, pure wijsheid.. zo kwetsbaar..

HOE KAN HET DAT IK ER JAREN LATER TEGEN STA TE SCHREEUWEN ALS EEN VISWIJF?

Hoe kan het dat ik net zo ontplofte? Dat ik mijn bloedeigen kind iets wilde aandoen? Dat ik niet meer wist waar ik het zoeken moest? Waar zijn de hulptroepen? En hoe kom ik uit deze kokende hitte die in mijn lijf zit?

Goed ouderschap vraagt, dan wel eist een enorm scala aan vaardigheden in deze complexe tijden. En een ervan is dat je als ouder continu in de ontspanning moet zijn.

In een ontspannen lichaam is het moeilijk ontploffen. Zo niet onmogelijk. Maar als je brein afgesteld staat op razendsnel te reageren op triggers die van buitenaf op je af komen, ben je continu voer voor de vissen. Alles dat op je afkomt dat door het deurtje ‘niet leuk’ bij je binnenkomt, zal spanning geven. Het is het brein dat voor deze spanning zorgt. Wij moeten dus sneller worden dan het brein. Bewustzijn dient sneller te zijn dan gedachten en emoties.

En de vraag is hoe doe je dat, als ouder zijnde?

De eerste stap die ik zette was te gaan zien dat ik dus last had van mijn mind, mijn brein en dat mijn brein het was die mijn lichaam opjoeg met gedachten en daaraan gekoppeld, emoties.

Als je nog vastzit in het idee dat jij de gedachten en de emoties bent dan is mijn uitleg waardeloos.

De tweede stap die ik zette vanuit de bewustzijn was, dat ik mijzelf opdroeg dag en nacht te ontspannen. Dat betekende concreet dat ik dag en nacht, als ik me er maar even bewust van was. meteen met mijn aandacht op mijn uitademing richtte.

Ik doe dit nu minstens twee jaar en zelfs bij de heftigste ontsporingen in mijn omgeving, kan ik mezelf in een paar seconden tijd de ontspanning in werken.

Dus. Hoe kom ik van die ontploffingen af?

Door je brein te trainen onder alle omstandigheden in rust te blijven.

Hoe? Door continu, de hele dag door, je aandacht uit het denken weg te halen, naar je uitademing toe. Juist als er niets raars gebeurt, is dit trainen van belang. Als je het alleen maar probeert als je op ontploffen staat, kun je het vergeten. Het is is continu oefenen als er niets is. Als alles rustig is. Heel eenvoudig.

Een andere stap is het ontmantelen van de gedachten die overtuigingen zijn geworden. Alleen maar ontspannen is niet genoeg.. daarover later meer.

Eerst leren ontspannen, wat er ook gebeurt.

Kijk maar of het voor je werkt.

Eugenie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s