Ontploffen als ouder: oordelen versus veroordelen

Eugenie 007

Hoe kom je uit de greep van de mind, als het om je kinderen gaat? Deze vraag is voor mij nog steeds niet samen te vatten in een eenduidig plan dat je af kunt werken. Er zitten zoveel aspecten aan vast die uiteindelijk allemaal onder ogen gezien moeten worden. Er is geen recept. Tenminste, ik zie die niet. Ik kan alleen maar delen uit mijn ervaring. En mijn pad was geen lineair proces van A naar B. Dus ik stip de onderwerpen aan die voor mij van belang waren..

Wat extreem belangrijk is, is het veroordelen door de mind te stoppen.

Oordelen versus veroordelen

Ik constateer dat veel mensen het verschil niet weten tussen oordelen en veroordelen, de twee op 1 hoop gooien en vervolgens de Kliko in scheppen. Dat zorgt voor problemen.

Ik maak een onderscheid tussen oordelen en veroordelen. Als ik mijn kind trakteer op een sneer (‘Ik kan ook niets aan je overlaten, je zou ook eens doen wat je belooft.’) dan is het gezond te oordelen. Ik heb daarvoor mijn onderscheidingsvermogen nodig, om vast te stellen dat mijn gesneer liefdeloos is en dat ik dus onder beheer van de mind de wereld een stukje ellendiger maak. Voor mij is oordelen dus het benoemen van de feitelijkheden. De waarheid. Het is het straight onder ogen zien van de feiten, zonder enige terughoudendheid om te rechtvaardigen, te verkleinen, te verdoezelen of te ontkennen. ‘Ik gaf je een sneer dus ik zat fout’, is een gezond statement dat de lucht zal klaren.

Vanuit deze vrije ruimte van het zien wat er was, komen de benodigde veranderingen vanzelf. Omdat het lichaam en het brein vrij zijn en vol bewustzijn, zal er direct een adequaat handelen zijn dat helend werkt voor iedereen. En als er niets nodig is, zal er rust en stilte volgen. Het werkelijk onder ogen zien van de negativiteit zal die negativiteit doen afnemen en de relatie met je kind zal verstevigen.

Als je in je lichaam een bevrijding voelt, een helderheid, een opgeruimdheid, een ontspannen, dan ben jij het geweest die de waarheid van dat moment in die situatie onder ogen heeft gezien.

Dit is een volkomen ander verhaal als de mind zich ermee bemoeit. Het is vanzelfsprekend dankzij de mind dat er uberhaupt gesneerd werd. Of de mind zich vervolgens met de gevolgen van het sneren bemoeit is makkelijk te checken.

Heb je na het geven van de sneer last van gedachten en/of krampgevoelens in je lichaam dan is je mind erbij gesprongen en leef je onder het juk van het brein.’Ik heb tegen je gesneerd en dat was fout’, wordt dan gebruikt als zweep om mee te slaan, hetgeen negatieve energie in je lichaam zal wekken in welke vorm dan ook. Bekende gevoelens zijn schuld- en schaamtegevoelens. Dit is wat ik noem: veroordelen.

Veroordelen is altijd gewelddadig en kwetst het lichaam. Dat van jou maar ook dat van je kind. Het wekt hormonen die het lichaam in een stress-toestand brengen met als gevolg dat je zult willen wegvluchten van de feiten, de situatie, je kind of die er voor zorgen dat je ‘aanvalt’. Dat kan ook talloze vormen hebben. Je kind de schuld geven bijvoorbeeld: ‘Als jij niet iedere keer de deur zou openlaten zou ik nu niet ontploft zijn.’

Als de mind zich ermee bemoeit zal het weer gebeuren. Bewustzijn kan niet intreden als de mind kakelt. En alleen bewustzijn kan de mind een halt toeroepen. Jij bent dat bewustzijn.

Daarom is het van belang de gedachten die je hebt als je mind aan het veroordelen slaat, helder te krijgen, op te schrijven en te bekijken op waarheid. Het veroordelen moet stoppen zodat het oordelen, het kijken, het schouwen vanuit liefdevol bewustzijn steeds meer ruimte krijgt.

 

Advertenties

5 thoughts on “Ontploffen als ouder: oordelen versus veroordelen

  1. In mijn ogen helemaal waar, schuldgevoel dient volgens mij alleen het doel als wake-up calll. het vereist moed, kracht en de wil om zo’n moment aan te grijpen en er iets van te leren. Durf naar jezelf te kijken en mocht het je niet lukken om negativiteit meteen te ontkrachtten, geen nood. Het kan altijd nog met terugwerkende “kracht”.

    • Zelden zo’n onzin horen uitkramen van weer zo’n selfmade wereld verbeteraar. Het probleem met jullie zit in jezelf en je eigen opvoeding. Dat laatste is niets meer aan te doen en om je maar niet zelf te hoeven verbeteren ga je dit soort onsamenhangende onzin uitkramen. Snap jezelf wat je daar schrijft?

      • Jazeker weet ik zeer goed waar ik het over heb. Ik lees in je woorden dat je het niet volgt. Dat kan en is ok. Bedankt voor je reactie in ieder geval.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s