Ontploffen als ouder: de mind op hol geslagen

DSC00098‘Deur dicht!!!!!’

‘Ik heb dit nu al 10.000 keer gezegd maar je doet het weer!’

‘Hoe vaak moet ik het nou zeggen??’

Van gebeurtenissen problemen maken
Ik heb elke dag te maken met dingen die gebeuren die ik niet wil. En die toch gebeuren. Talloze voorbeelden die elke ouder kent en die, als je niet goed bij zinnen bent, tot heftige emoties kunnen leiden, zoals irritatie, woede of waanzin. Niet omdat het kind zo irritant is. Maar omdat ons brein reageert op gebeurtenissen alsof het problemen zijn. Dat is de essentie van onze doorgeslagen mind die niet meer in contact met de liefde is: van gebeurtenissen problemen maken. Emotionele problemen. Het voelt dan naar en versplinterd in me, als ik in de emoties terecht kom.

Het probleem terugbrengen tot de gebeurtenis
Aan ons de taak elk ‘probleem’ terug te strippen tot zijn kern; de gebeurtenis, het feit. En van daaruit, gekoppeld aan ons ontspannen lichaam, te handelen.

Voorbeeld.
Mijn kinderen (en alle kinderen die hier dagelijks komen) laten ALTIJD de deur open in de winter. Het geschreeuw ‘DEUR DICHT!!’ is dan ook niet van de lucht hier. En de gesprekken erover. De uitleg. Niks hielp. We hebben het idee opgevat, net als mijn vader vroeger (wat begrijp ik die man toch goed de laatste tijd) een klem op de deur te zetten die de deur automatisch dichtdoet. Ik ben de verpletterde kindervingertjes en het geloei dat door de gang ging, nog niet vergeten. Bovendien is de kans groot dat Jan en ik bij zo’n eenvoudige klus onze deur volledig weten te ontzetten dus die optie viel af.

En de deur bleef weer eindeloos openstaan.

‘Dan is het toch geen wonder dat ik op een gegeven moment ontplof?’
Nee, het is geen wonder. Maar het voelt wel erg afschuwelijk die opspattende irritatie en woede. En dan heb ik het nog niet eens over de troep die er dan uit me komt.

Dus het ontploffen moest gestopt. En vervolgens moest de situatie bekeken.

Wat zijn de feiten?
De fundamentele basisvraag is bij elke situatie: ‘Wat zijn de feiten?’ Een feit is dat het de kinderen geen bal interesseert of die deur nu open is of dicht. Het boeit ze niet, het leeft niet in ze en daarom is het voor hun onvolgroeide breinen onmogelijk het te onthouden, laat staan uit te voeren dat na iedere beweging van binnen naar buiten, de deur gesloten moet worden. Bovendien is het sluiten van deuren de hele zomer niet in hun hersenpan getraind dus krijg het er maar eens in, in een paar dagen. Dat kan ik vergeten. Het is dus ook een feit dat ik het op deze manier kan vergeten.

Dat kost altijd even moeite, het brein te doordringen met een feit: ‘Ik kan het vergeten… ik kan het echt vergeten.. dit gaat niet werken’. De mind komt meteen in opstand, emoties komen op: ‘Ja, maar…’ Nee, niks te ja maar, het is een feit. Het langzaam voelen doordringen van het feit is aan de gang als ik me opener, rustiger en wijdser van binnen begin te voelen en ineens kan ‘zien’.

‘Jeetje… het is echt waar… ik kan het echt vergeten dat ze uit zichzelf die deur gaan sluiten. En ik kan het ook vergeten dat ze het gaan doen voor mij… jeetje..’

Woedend uitvallen helpt één keer. Daarna niet meer. Maatregelen instellen die consequenties geven voor de kinderen, bleek tegen me te werken. ‘Als je nog één keer de deur open laat staan, mag je een half uur niet naar buiten.’ Dat doe je één keer en dan heb je het wel gehad want het kind gaat ogenblikkelijk dweilen en hangen dus dan kun je daar weer mee aan de slag. Het was geen adequate maatregel op de situatie.

Na mezelf nog meer gekalmeerd te hebben waardoor ik nog stiller werd van binnen, plopte de oplossing bij me binnen. Ik riep de kinderen bij elkaar.

‘De reden dat ik wil dat de deur dichtgaat, meteen, is dat ik geen zin heb de straat te verwarmen met onze verwarming. Als de deur openstaat komt er koude lucht het huis in en meteen slaat de ketel aan om de temperatuur op te hogen. Ik ben dus feitelijk de straat aan het verwarmen en dat kost geld.

Nu constateer ik dat het jullie niet boeit, maar dan ook totaal niet en dat snap ik wel. Het raakt je niet direct in je eigen leven dus is het lastig er de verantwoordelijkheid voor te nemen. En ik verpest de sfeer met dat boze gedoe. Dus het moet anders. Goed, wat is dus een mogelijke oplossing voor deze situatie? We houden de verwarming uit. Dan is het hier net zo koud als buiten en is er geen warmteverlies. Kost het ook geen extra geld.’
Men werd hier niet enthousiast van. ‘Een andere optie die ik zie, is dat jullie gaan meebetalen aan het verwarmen van de straat. Ik wil dat niet maar word nu gedwongen continu de deur dicht te doen en dan heb ik het serieus over minsten 25 keer per dag of ik zit in de kou en heb een torenhoge rekening. Ga maar meebetalen dan.’

Die kwam binnen. Men werd hier ook niet enthousiast van maar er verschoof klaarblijkelijk iets in het bewustzijn. ‘Nee, dat is zonde van ons geld.’ Ik knikte. ‘Klopt. Ook van het mijne.’

Na dit gesprek hoef ik per dag nog hooguit een keer per dag de deur dicht te doen. Dat scheelt.

Als de mind zijn tetter houdt is elke situatie slechts een situatie waar van alles mee kan gebeuren zodanig dat iedereen ermee kan leven.

Mij heeft het erg geholpen iedere keer mijn brein tot de orde te roepen.

‘Dit is geen probleem. Dit is slechts een situatie. Adem in, adem uit. Wat is het feit?’

Advertenties

3 thoughts on “Ontploffen als ouder: de mind op hol geslagen

  1. De intensiteit van de stimulus bepaalt hoe snel er geleerd wordt. De intensiteit bepaalt mede de duur van de gewenste respons. Daarom beter vertrouwen op klassieke conditionering en rekening houden met negentig dagen voor de meeste vormen van nieuw gedrag ‘zoals een deur sluiten’. Succes ouders!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s