Ontploffen als ouder: de emotie in en eruit

Lumos! kopieHet mag na de eerdere blogposts duidelijk zijn dat ik heel wat voorwerk heb moeten doen voordat ik de locomotief van de mind op het moment supreme tot stilstand kreeg. Het is werkelijk oefenen en oefenen; de mind deprogrammeren en nieuwe verbindingen aanleggen.

Er gaat veel tijd over heen. Dit zijn herstelwerkzaamheden die niet in een paar dagen, weken of maanden te bereiken zijn, als je als eindresultaat voor ogen hebt dat je gewoon nooit meer emotioneel wordt.

Ik heb het idee dat vrouwen een voorsprong hebben in dit proces op mannen. Ik heb ervaren dat het diep het lichaam in vallen met mijn bewustzijn vele malen makkelijker ging nadat ik was bevallen. Als ik ga bevallen dan moet ik stoppen met denken, anders word ik gek van de pijn. Mijn lichaam en mijn baby eisen dat ik ‘beneden’ ben.. naar mijn zintuigen ga en er volledig in opga. Doe ik dat niet omdat ik mijn aandacht het denken in pomp, dan lijd ik, weet ik niet wat ik moet doen, word ik angstig en onzeker en dan heb ik pijn! Alles doet dan pijn.

Mijn derde bevalling was volkomen pijnloos. Als een wee opkwam ging ik als een luie walrus de opkomende golf in. Ik glimlachte er letterlijk bij. Je kent dat wel.. als kind holde ik door de branding de zee in, de golven tegemoet. Dat gevoel.. het genot als die watermassa over me heen sloeg en me meesleurde naar het ondiepe water.. zalig vond ik dat.. Soms was de kracht zo sterk dat ik niet meer wist wat onder of boven was en dan schaterde ik!

Zo hoort bevallen te zijn.. een aaneenschakeling van verrukkelijke momenten, vrij van de mind, volkomen in het lichaam verzonken.. Zo hoort leven te zijn..

Dit in het lichaam vallen is bij bevallen noodzakelijk maar feitelijk ook als je tegenover je kind staat en de woede voelt opkomen. De emotie komt op, je blijft erbij als ie door je heen spoelt, je doet niets, helemaal niets en dan verdwijnt ie vanzelf. Daarna voelt het vrij en opgeruimd omdat het ding uit je lichaam is verdwenen zonder contact te maken met de mind, die het radarwerk van de verhalen weer op gang brengt met als gevolg het geloof in ongeluk.

Je kunt een emotie dus containen, zoals ik in de vorige blogpost schreef.. je kunt het ook als een energiegolf door je heen laten slaan.

Dit kan overigens alleen maar als er voldoende bewustzijn in je lichaam is opgebouwd. Als de mind 99% van de tijd aan het roer staat zul je dit niet meemaken. Dan verdwijn je in de woede, je verzuipt erin, je wordt het. Je dondert terug in het lage bewustzijn van waaruit je overtuigd bent dat je negatieve gevoelens door die ander zijn veroorzaakt! Of door iets anders.

Dus een teken dat je vorderingen maakt is wanneer je de emotie in gaat en er zo weer uitkomt.. zoals je een emmer water over je heen kunt krijgen..je constateert dat je zeiknat bent, je schudt het water uit je haren en je gaat door met wat je aan het doen was..

Emoties die geen voeding krijgen vanuit de mind zijn over het algemeen, in aanwezigheid van bewustzijn, binnen 30 seconden je lichaam uit. Hoe is dat om te lezen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s