Maar leren ze dan wel rekenen???

DSC00169Ja! Ze leren allemaal rekenen. Alleen anders dan in het reguliere onderwijs.

En ook op een ander tempo.
Op een ander tijdstip.
Op een andere manier.

Hoe dat komt?
Door de hersenontwikkeling en door de bewustzijnsontwikkeling die de kinderen doormaken. Dat zijn processen die verschillen per kind.

Het is bekend dat de hersens van jongens anders zijn georganiseerd dan die van meisjes. Informeer zelf maar eens bij bekende hoogleraren neuropsychologie als Jelle Jolles en vele anderen. Het Ministerie van Onderwijs lijkt zich tot op de dag van vandaag bar weinig aan te trekken van dit soort kennis maar wij, als ervaren thuisonderwijzers, vinden het avontuurlijk er kennis van te nemen om het weer los te laten en te kijken wat we in de praktijk tegen komen.

Zoals Claire Boonstra van Operation Education zegt: “De enige manier: laat maar zien dat het anders moet en kan. Take charge. Durf! Kan jij ook!

En dat klopt als een bus. Wij kunnen dat niet alleen, we doen het ook. Wat doen we? Leven, heerlijk leven. En daarin komt van alles aan bod, waaronder rekenen. Zoals inmiddels duidelijk moge zijn, vinden wij het binnen onze levensbeschouwing op de eerste plaats belangrijk het bewustzijn en de ontwikkeling daarin van de kinderen te faciliteren. Dat betekent dat we de juiste omgeving creëren bij het specifieke kind in die specifieke bewustzijnsfase. Kennis en vaardigheden nemen daarin hun plaats.

Hier is het zoals het met de tweede ging. De tweede is nu 9. Tot dan toe vond hij rekenen tien keer niks. U weet wat dat betekent. Tien keer niks is niks. Zero aandacht voor. Geen interesse. Als ik om de zoveel tijd, vanuit wetenschappelijke nieuwsgierigheid, kwam aandraven met boekjes en schriften, begon hij te gapen en maakte zich uit de voeten. En ik glimlachte en verdween in de coulissen met mijn lesmateriaal. De tijd was duidelijk nog niet rijp.

Zoals het niet effectief is een baby te ‘stimuleren’ te gaan lopen als die net uit de baarmoeder is komen floepen, zo is het tijdverspilling een brein dat nog niet rijp is voor sommen te ‘stimuleren’ er klaar voor te zijn. Dat is toch logisch, nietwaar?

Wanneer is een brein dan rijp om te gaan rekenen? Er moet toch gerekend worden anders red je het niet in deze maatschappij. Is dat zo? Ben je verdoemd als je niet tot nauwelijks rekent? Rekent u dagelijks in uw leven? En kunt u het ondanks of dankzij de basisschool? Hoeveel uur heeft u gerekend in uw leven om het te kunnen? Beviel het? Gaf het vreugde?

Enfin. Wanneer is een brein klaar, rijp om te gaan rekenen? Ik wist het niet. Ik wist al helemaal niet wanneer het brein van dit specifieke kind er klaar voor zou zijn. Ik denk dat niemand dat weet en dat het ook niet nodig is het te weten. Het is op een gegeven moment rijp en dan merk je het vanzelf wel. Zo gaat dat met de simpele, natuurlijke dingen in het leven.

Ik was wel benieuwd. Dus ik heb om de zoveel tijd rekensommen aangeboden, op tal van verschillende manieren. Er kwam alleen maar afweer. Tot kort geleden. Mijn zoon’s brein was er klaar voor. Binnen een uur had hij alle sommen van de basisschool met betrekking tot optellen en aftrekken vlekkeloos onder de knie. Hoofdrekenen en op papier rekenen. Het was werkelijk dolle pret. Hij was stralend en gelukkig en vol levenslust terwijl hij de ene som na de andere maakte. Zo huppelden we door de 47 pagina’s van het oefenboek van het grote rekenboek. Toen had hij er genoeg van voor die dag. We maakten niet alle sommen. Hij gaf duidelijk aan een lust te hebben de methodieken onder de knie te krijgen. Daar genoot hij van. Hij genoot er van dat zijn brein helderheid gaf in ‘hoe het werkt’. En wat ook overduidelijk was, was dat hij genoot van het gemak waarmee hij het onder de knie kreeg. Hij kon het goed! En dat, beste mensen, is essentieel in deze periode van zijn leven: zijn plek innemen in deze wereld. En daar hoort bij: iets van nature goed kunnen. Voelen dat je het kunt, er van genieten. Jezelf verwonderen en nieuwe dingen leren en dan in je lichaam ervaren en zien: ‘Ik kan dat!’

Dus mijn zoon is nu gek op rekenen. Vanmorgen schoof hij de slaapkamer in, ik had mijn ogen nog nauwelijks open. ‘Wat kan ik nog meer leren, mam?’
Maria Montessori beschrijft dit proces als geen ander. Diep van binnen, onttrokken aan onze volwassen berekenende alles-willen-weten-en-willen-regelen-ogen, groeit en rijpt elk moment in elk kind iets ongrijpbaars, iets dat je niet kunt meten omdat het het leven zelf is. Het is verborgen omdat de natuur dat verborgen wil hebben. In het donker in de grond groeit het zaad opperbest. Zo ook onze talenten, die diep van binnen sluimeren en wachten, op het juiste moment.

Het is het leven zelf dat op een onbewaakt moment spontaan de vorm in komt en zich ontpopt als iets. Als een gedachte, een beweging, een rijping, een naar buiten komen van een uiting, een talent. En net zo min als je aan een grassprietje moet trekken om de ‘groei te versnellen’ moet ik aan mijn kind sjorren om iets, dat in potentie verborgen ligt in zijn binnenste, naar buiten te willen forceren en daarmee voortijdig de wereld in te trekken. Waarom zou ik dat doen? Waarom zou ik dat willen doen? Wat is de schoonheid van forceren? Zit er eigenlijk wel schoonheid in? Belangrijke vragen.

Ik doe dat dus niet. Ik kijk naar mijn kind en beweeg intuïtief met hem mee. Ik ken hem, ik leef met hem en heb door de jaren heen steeds beter geleerd op het juiste moment het juiste te doen of te laten. Ik ben een wetenschapper als het om opvoeden/begeleiden gaat. Een wetenschapper die open is, elke dag leert, elke dag observeert met een open hart, een open geest. Zonder te eisen dat dit kind een bepaalde cognitieve richting moet groeien op een bepaald moment. Ik schep steeds mee aan zijn ideale omgeving zodat hij zich heerlijk voelt, zin heeft in het leven, zin heeft in dingen te ondernemen. En omdat aan die zaken wordt voldaan heeft hij zin om te leren.

Willen leren en kunnen leren is een resultante van zaken die er aan voor afgaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s