Geen zin

5964880669_a93290b8f4_b

Na een tijd van veel energie en veel activiteiten kakte de energie in mij in. Het aantal activiteiten nam wat af, zo ook de intensiteit.

De volgende fase die inging, sluipend en vrijwel onopgemerkt, was dat ik geen zin had in het begeleiden van de kinderen als ze een akkefietje hadden. ‘Kan iemand die kinderen effe komen halen?’
Daarna nam de zin om te schrijven af, zin in het huishouden, zaken, alles dobberde langzaam in de richting van sikkeneur.

De volgende valkuil die voor me lag en waar ik met open ogen in viel was dat ik in mijn uiterlijke omgeving begon te zoeken naar ‘het probleem’. Zo werkt de mind; problemen maken van uiterlijke omstandigheden. Ik kon echter geen probleem vinden. Dus bleef ik zitten met dat akelige gevoel in mijn lichaam.

De mind werkte gestaag verder. Ik had nu geen zin meer in het speelgoed, niet meer in de Freeskool, niet meer in de komende boekpresentatie. Vervolgens begon alles me ‘teveel’ te worden. ‘Kan ik hier nu niet eens 1 minuut rust krijgen?’

Boodschappen doen was inmiddels al van een nietsbetekenend klusje dat je even tussendoor doet, veranderd in ‘Een Nog Te Doen Mega Klus’.

Alles in mijn lichaam voelt grauw en grijs. Als ik naar buiten kijk en de regen zie druppen wordt het helemaal naar in me. Ik sleep me door de minuten. Waar is dat warme gevoel dat door mijn lichaam gloeit? Waar is het vermogen om van alles te genieten, gebleven? Ik heb het ook koud, zelfs als de verwarming op 20 graden staat. Ik krijg de neiging om meer en teveel te gaan eten als een soort pseudo-verwarming.

Mensen reageren ineens ook anders. Men start discussies op naar aanleiding van iets dat ik deed of niet deed. Alles wordt grijs en grauw, de hele boel begint mee te resoneren. Het stadium dat hierop volgt is ‘vermoeidheid’. ‘Oh, ik ben zo moe… ik heb nergens puf voor.’ Tegen die tijd heeft de mind zich buitensporig tegoed gedaan aan de levensenergie. Het lichaam lijkt uitgeput te raken. Soms is dat ook werkelijk zo. Vaak ook niet. Dan is dat een extra programma dat gaat draaien, het leven nog onmogelijker en somberder makend.

En vanmorgen zat ik bijna depressief onder de douche, toen gelukkig het kwartje viel.

‘Geen zin’ is een op zichzelf draaiend programma van de mind. Het kan en wordt te pas en te onpas in werking gesteld. En in plaats dat ik er nu naar keek en er doorheen ademde, zoals ik tijdens een bevalling met een wee doe, ging ik er de laatste tijd in mee en ging ik erin geloven.

Op het moment dat ik het zag, werd het rotgevoel sterker. Ik ben gaan zitten en ben er net zo lang met mijn aandacht ‘om heen’ gegaan terwijl ik uitademde tot het verdween. Oploste in het niets.

Ik heb dit mechanisme eigenlijk altijd in mijn leven geleefd. En nu ineens zie ik de werking ervan. Periode van grote creativiteit, activiteit, alles gaat voor de wind, genieten, plezier, rust. En dan na een tijdje dit gezomp. De energie viel dan uit alle activiteiten, nergens meer zin in, hoe is het toch mogelijk? Hoe kan het dat ik het ene moment zo bevlogen kan zijn en dan daarna zo totaal gedesinteresseerd. Dit is het. Dit mechanisme.

Nu ik het in het vizier heb, is dit de laatste keer dat dit zo alles kan slopen.

Advertenties

3 thoughts on “Geen zin

  1. Pingback: Jesse heeft Schuddebonk | Freeskool Nederland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s