Engelse les met Schuddebonkebeest

unnamedWe vinden het belangrijk dat de kinderen engels leren. Ze zijn er ook enthousiast over, het raakt hen dus een juf stapt hun leven in en geeft les.

Ze genieten. En moeten elke dag huiswerk maken. ‘Engels leren is ook woordjes stampen, herhalen, herhalen, herhalen’, zegt juf wijs. De kinderen knikken enthousiast; ‘Dat gaan we ook doen’.

De eerste week lijkt dat ook het geval te zijn. De tweede week is engels vergeten. Ik herinner hen eraan. ‘Ik vind het moeilijk’, zegt Tygo. We kijken wat hij moeilijk vindt maar dat weet hij eigenlijk niet. ‘Heb je een gevoel in je lijf bij wat je concreet anders zou willen?’, vraag ik. Ja, niet alleen leren maar samen. Samen met wie? ‘Met jou.’ Ik vind het goed dus we zitten een paar dagen in de ochtend aan tafel te werken. Dan laat ik de teugels vieren en kijk wat er gebeurt. Engels is uit het universum verdwenen.

‘Tygo, ik wil het met je hebben over engels. Ik zie dat je er uit jezelf nooit mee begint. Herken je dat?’
‘Ja, maar ik vind het wel leuk, hoor’. Wat vindt hij dan leuk? ‘Engels kunnen praten’. Er iets voor doen vindt hij niet leuk. Leuk en niet leuk zijn typisch instrumenten van de mind om de mens mee te tackelen en weg te voeren van het lichaam, van de liefde.

We hebben een gesprek over ‘leuk’. Ik vraag hem zijn ogen te sluiten en te voelen waar hij een reactie voelt in zijn lichaam op het woord ‘leuk’. Hij wijst naar zijn hoofd. ‘Ik heb een passie voor engels’, zegt hij. ‘Hoe weet je dat? Waar voel je dat?’ Hij voelt en wijst naar zijn buik. ‘Het gaat in het leven niet om leuk’, zeg ik. ‘Ik vind het bijvoorbeeld ook niet altijd leuk om jullie steeds uit de negativiteit te halen maar het is niet boeiend of ik dat leuk vind. Het gaat erom wat juist is. ‘Juist’ is van het hart, van wie we zijn. Als ik jou in je negativiteit laat zitten terwijl je er zelf niet uit kunt, omdat ik het ‘niet leuk’ vind, dan laat ik je in de steek. En dat is niet liefdevol, niet juist’. Dus ik ga door ‘niet leuk’ heen en doe wat ik moet doen. Dat is verantwoordelijkheid nemen.’

We gaan met engels aan de slag.

Hij pakt zijn pen. Ik zie in zijn energie de negativiteit weer opkomen nog voordat hij zijn pen weer neer heeft gelegd en inzakt. ‘Daar is het weer, he?’
‘Ja, ik vind het niet leuk. Ik wil niet schrijven’. Hij sluit zijn ogen en voelt. Dan staat hij op en vraagt Jesse muziek op te zetten. Hij danst en springt, ik doe mee. Dan gaat hij weer zitten, en begint te schrijven. ‘Het is weg’, zegt hij. ‘Ik vind schrijven heerlijk.’ Ik vraag hoe het nu in zijn lichaam is. “Krachtig. Ik voel me krachtig. Wat betekent dit woord, mam?’

Lessen in bewustzijn en energiebeheer zijn voor ons essentiële onderdelen van een volwaardige en gezonde opvoeding. Door het elke dag te leven, er over te praten met elkaar en de kinderen, worden we steeds sneller en effectiever in het onder beheer nemen van de losgeslagen mind. Het is hard werken maar meer dan de moeite waard: het brengt ons naar wie we werkelijk zijn. En als we dat leven, in die momenten, zijn we volledig vrij, wat de omstandigheden ook doen. Dit is de enige weg naar ware vrijheid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s