Alleen zijn en worstelen

unnamedEn de boer, hij ploegde voort

Ik krijg de laatste weken veel mensen op me af die het leven een worsteling vinden, die voort ploeteren het idee hebbend dat het allemaal niet werkt, niet opschiet en niet gaat. Ook eenzaamheid en isolement zijn facetten die het persoonlijke leven moeilijk en zwaar maken. En dat is het dan ook. Het is ook bij tijd en wijle echt zwaar. Echt waar.

Waar haal je dan je kracht en je inspiratie vandaan? Ik zal vertellen hoe ik het doe in die momenten.

Op de eerste plaats is dat een belangrijk iets: dat ik me realiseer dat dit slechts een moment is. Het gaat over. Het gaat altijd over. Dat geef vaak lucht. Want het is waar.

Dan breng ik mijn aandacht naar mijn lichaam en voel of er ergens nog iets is van energie dat nog wel wil. Dat er nog wel zin in heeft. Als dat zo is, geef ik dat al mijn aandacht en meestal gaat de kraan dan wel open en kan ik weer door gassen.

Als dat niet lukt is het klaar voor dat moment en kijk ik waarmee en hoe ik mezelf kan ontspannen. Door dat te doen open ik me feitelijk ook voor nieuwe, frisse energie.

Wat heel belangrijk is, is te beseffen dat wanneer je je zo voelt je NIET alleen bent. Deze maatschappij is zo gestoord opgebouwd dat de meesten van ons een individueel leven leiden waarin ze alles zelf maar moeten uitzoeken. Dat is zo ontiegelijk onnatuurlijk dat dit facet alleen al onverdraaglijk is om te moeten leven. Want een bewuste, volwassen keuze is het vrijwel nooit. We lijden dus allemaal aan het collectieve, dat we niet persoonlijk hebben opgebouwd maar waarmee we wel moeten werken. Waar we wel iets mee moeten in ons eigen leven.

Ons geeft het een voortreffelijk gevoel en dus ook kracht, liefde en power, gehoor te geven aan iets dat echt eigen is. Iets dat echt van binnenuit komt en daar vorm aan te geven. Elke dag. Dat kan iets kleins zijn waardoor je elke dag meer kunt gaan voelen wie je werkelijk bent of iets groots, zoals Jan en ik met ons enorme idee van een freeskool, dat in feite de aanzet tot een nieuwe maatschappij is. Het kan ook zijn dat er niets in je opkomt omdat je zo lang al in dit systeem draait dat er alleen nog takenlijstjes in je hoofd verschijnen. Dan ga je iets kleins doen, van mijn part een kopje thee drinken, met alle alle aandacht die er maar in je is. Ook dat zal je naar huis brengen; in je lijf en dus iets meer in balans.

Het laatste dat ik hier neerleg is het gegeven dat wanneer je iets doet wat authentiek is en je bent op weg, hoeveel keien je ook tegenkomt, altijd dat moment komt dat je van moeizaam geschuifel, ineens in zijn vooruit schiet en soepeltjes je weg vervolgt, je afvragend hoe dat nu ineens zo kan! Het is als een auto aanduwen. Je moet dan door dat dooie punt heen en dan slaat de motor aan.

Geef dus niet op, adem uit en ga voort!

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s