Oh mai, hou ik van pubers!

JesseboogJesse met een van zijn hobby’s aan de gang

Puber ongeluk
Van de 1,2 miljoen pubers is 3% depressief. Een rekensommetje vertelt me dat van de 1,2 miljoen pubers (volgens het CBS kinderen in de leeftijd van 13 tot en met 18) er 36.000 depressief zijn. Dat zijn dan de pubers die zich in de zorg hebben aangemeld als zijnde depressief. De werkelijkheid kan dus niet anders zijn dan dat het getal veel hoger is. De meeste pubers zijn de weg kwijt. Het contact kwijt met het leven, met de liefde die ze zijn. Ik was zelf overigens ook zo’n puber. En al mijn tijdgenoten met mij. Er is niet veel veranderd wat dat aangaat, lijkt het.

Herinnering
Het is de leeftijdsfase die ik me herinner als eenzaam, stoer doen, je gevoelens niet tonen, overleven en altijd die school. Ik genoot van rugby, van muziek, plaatjes draaien op de kamer van mijn beste vriendin, dansavonden op school, tekenen, aan het haardvuur zitten in ons ouderlijk huis en mijmeren.. er was genoeg om blij mee te zijn maar de intense blijheid uit mijn vroegste jeugd had plaatsgemaakt voor een grote hoeveelheid nare gevoelens. En nare gedachten. Over mezelf. Over de wereld. ‘Dat hoort bij de pubertijd’, zei men. En je verzetten tegen je ouders. Zou door de hormonen komen…

Verdwaalde pubers
Ik voer graag gesprekken met pubers. Heel graag. Ik vind ze schitterend. Ik hoor echter zoveel ellende, zoveel leed. Inderdaad; tomeloze eenzaamheid. Pubers zijn vaak verdwaald, ook al bewegen ze zich in een groep. Ook al hebben ze vrienden. Hoe kun je gelukkig zijn in een wereld, binnen systemen die zoveel te wensen over laten en een natuurlijk groei van een jong mens niet ondersteunen?

De omgeving deugt niet
Zoals zelfs (Amerikaanse) hoogleraren zoals Yong Zhao beginnen aan te geven: “De hele dag moet je naar school, waar je gemicro-managed wordt en ieder uur andere taken moet uitvoeren waarvan je in de verste verte het nut niet inziet. Aan het eind van de dag krijg je een cijfer of een sticker, zijn je ouders tevreden en mag je eindelijk iets gaan doen dat je wel leuk vindt.” Pubers hebben dit monotone bestaan al het langst van alle kinderen moeten doorstaan. Hoeveel kun je hebben voor het lichtje in je ogen dooft?

En natuurlijk wentelt het achterhaalde systeem deze verschrikkelijke impact af op het individu. Niet op het systeem. Ik vind dat een schande.

Algemeen aanvaarde beeld van een puber
Ze zouden zich met hand en tand verzetten tegen hun ouders. Ze gaan hun eigen weg waarbij ze schijt hebben aan de rest van hum omgeving. Pubers die zich onbegrepen voelen, die richtingsloos en dus stuurloos zijn. Geen contact met hun being: geen diep weten hebben bij wie ze zijn, geen contact met hun authentieke joy, niet weten wat de zin van het leven is, de weg kwijt zijn als het gaat om ‘wie ben ik’, wat wil ik worden (naar mijn idee de meest gestoorde vraag die je aan een kind kunt stellen en die dus nooit aan kinderen gesteld mag worden omdat het een betekenisloze mindvraag is), die communicatieproblemen ondervinden (omdat ze onrustig en stuurloos zijn) en hun bek regelmatig een gooi geven, zoals Jan zegt, waarmee ze gezeik in hun omgeving activeren, werkelijk nergens voor vooruit te branden zijn, niets leuk vinden, geen motivatie hebben, zich eindeloos vervelen, weinig tot niets leuk vinden, agressief reageren of juist depressief (het ligt er maar aan hoe je brein is georganiseerd), een laag zelfbeeld hebben, gebrek aan zelfvertrouwen, of leiden aan de mindfuck van faalangst, gamen, door seks geobsedeerd, de weg kwijt als ze hun telefoon kwijt zijn…

Als puber maak je schijnbaar bepaalde fases door volgens… ja volgens wie? Volgens hen die de omgevingen van de pubers tot nu toe bepaalden en die deze tegennatuurlijke gedragingen veroorzaakten in deze jonge mensen. Het is de omgeving van de jonge mens die de jonge mens maakt tot een dergelijk ongelukkig figuur. Het is niet de schuld van het opgroeiende jonge mensenkind. Zij hebben noch de ervaring, noch het inzicht om de programmering waar zij door heen gehaald worden te herkennen, laat staan te ontmantelen. Zij hebben hulp nodig. Die van ons. Van ons volwassenen die wakker zijn en anders willen.

Zhao is het met me eens: “Als je zelf de baas bent over wat je leert en wilt leren, dan ga je meedenken, ideeën verzinnen en verbeteringen voorstellen”, betoogt de hoogleraar. “Een sterke focus in het onderwijs op taal en rekenen is nuttig voor ontwikkelingslanden, niet voor een land als Nederland. Lezen en rekenen is zoiets als lopen, iedereen kan dat op een gegeven moment. Maar lopen brengt je niet ver. Als je ver wilt komen moet je atleet worden en veel trainen, of iets beters verzinnen: een fiets, auto of vliegtuig. Onderwijs moet leerlingen verder brengen, en ze niet alleen maar trainen in hardlopen.”

De natuurlijke omgeving voor een puber
Wij hebben binnen de beperkingen van dit ziekmakende systeem de omgeving gecreëerd voor onze kinderen die hun liefde, bewustzijn en ontwikkeling van hun persoonlijkheid zoveel mogelijk ondersteunen. Dat is geen eenvoudige taak kan ik u zeggen. Maar binnen de gegeven omstandigheden zijn we tevreden en zeker ook succesvol.

Wij maken de zogenaamde natuurlijke fases zoals onder de link hier boven beschreven, niet door met onze puber. Het is de omgeving die dit soort onnatuurlijke fases veroorzaakt. Niet de natuurlijke hersenontwikkeling, niet de natuurlijke bewustzijnsontwikkeling.

JesseenfianneGelukkige pubers die zin hebben in het leven
Dat zou de insteek van iedereen moeten zijn! Onze pubers zijn zo kostbaar, zo vol leven en mogelijkheden. Het is zo geweldig een puber te zien stralen, te zien genieten, zijn essentie te zien walmen.

Het kan anders. Hoe geweldig is het om wakker te worden en te stoppen het oude, aangeleerde paradigma over pubers wat we als normaal zijn gaan zien, klakkeloos te aanvaarden. Laten we dat paradigma onderzoeken en bevragen. Is het waar wat ‘men’ zegt? Waar kijken we echt naar? Naar een vrije puber in een vrije omgeving? Een puber in een beperkte omgeving? Waar hebben we het eigenlijk echt over? En zelfs als we een puber in huis hebben die aan de negatieve beschrijvingen voldoet, is het dan waar dat deze ellendige fase natuurlijk zou zijn, gegeven dat wij liefdeswezens zijn? Is puber zijn gelijk aan gedoe? Door de hormonen? Wat zeggen de pubers daar zelf eigenlijk over?

Is ongelukkig zijn een natuurlijke staat van zijn? Of is het een afwijking van ‘natuurlijk’?

Hier is mijn antwoord.

Een puber hoor te spatten van leven, van zin, van blijdschap. Vervuld van opkomende kracht, toenemend bewustzijn, groeiend verantwoordelijkheidsgevoel, lust vanuit het hart om te communiceren en te verbinden, oefenen met innerlijke kracht om de plek in de wereld in te nemen als authentieke man of vrouw, een lichaam vervuld van liefde om zich later een vervullend commitment aan te gaan met een levenspartner. De wereld een dansfeest. Voor minder mogen we niet gaan! En hoewel pubers al prachtig richting volwassenheid gaan, zijn ze nog steeds afhankelijk van ons. In ons boek beschrijven we deze fase en hoe de puber te begeleiden vanuit bewustzijn. Zorg dat de lichtjes in de ogen blijven branden. Kennis van bewustzijnsontwikkeling helpt ons hierbij.

Er moeten nieuwe omgevingen komen voor onze kinderen
We weten inmiddels dat de ontwikkeling van bewustzijn en het opgroeien van een kind, in combinatie met de omgeving, fundamenteel andere effecten heeft wanneer de omgeving van een opgroeiend kind aansluit bij de bewustzijnsontwikkeling en de hersenontwikkeling van dat kind… Het is geweldig dat hier steeds meer over bekend raakt en het is dan ook onze taak hier samen aan te werken. Er moeten nieuwe omgevingen komen voor onze kinderen en zeker voor onze pubers. Omgevingen waar de puber zich kan helen en heel gaat voelen. Waar hij/zij bekend raakt met wie hij werkelijk is en om vervolgens daarin diep gegrond te raken zodat de puber fundamentele vrede en liefde in het lichaam gaat voelen om van daaruit te geven aan de wereld.

Dat is het fundamentele geboorterecht dat ieder kind heeft. En dus ook de puber.

Wat is jouw idee hierover? Wat zijn je wensen? Je dromen? Je verlangens? Hoe zou je willen leven? Hoe zou je leven eruit zien als je het zou mogen vormgeven vanuit je essentie?

Laat het ons weten en vertel!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s