Positief denken: wat moeten we ermee..

koePositief denken wordt door een grote groep mensen opgeworpen als een natuurlijke noodzakelijkheid om een gelukkig leven te leiden. Deze groep mensen huldigt daarom ook teksten als: ‘Waar je je aandacht op richt, dat groeit’. Dus als je gelukkig wilt zijn, dan heb je je aandacht te richten op positieve dingen. Zoals positieve gedachten. Ook met ‘het hart’ wordt driftig gesmeten. ‘Je moet leven vanuit je hart’.

Zo aan de oppervlakte lijkt daar geen speld tussen te krijgen te zijn. Ik krijg er ook geen speld tussen want op de een of andere manier resoneert het. Het is alsof er waarheid wordt gesproken. Maar wie spreekt die woorden? Is het wezenlijk waar als mensen dit zeggen? En hoe kunnen we erachter komen of het waar is?

Iets is alleen maar waar in het nu
Iets is alleen maar waar als het in het moment waar is. Is het nu waar, dat je je aandacht moet richten op het positieve? Wat betekent dit dan werkelijk? Betekent het dat je je af moet wenden van negativiteit? En zo ja, wat bedoel je daar dan wezenlijk mee? Stel, je hoort op de radio dat Dekker wist dat uitgeverijen scholen dwingen alle prive-gegevens van de kinderen af te staan. Wat dan? Hoe doe je dat met je vastbesloten houding van positief denken? ‘He, bah, jakkes.’ Klik, radio uit.

Niet? Mmm, wat dan? Je luistert niet meer naar de radio. Dan weet je zeker dat je dat soort ellende niet je leven in krijgt. Niet? Wat dan wel?

Denken/vinden dat positief denken positief is
Ik ken veel mensen die zo denken en van daaruit leven. Dit soort gedachten wordt door het op hol geslagen denken geproduceerd. Hoe ik dat weet? Omdat dit denken een harteloze houding in zich heeft. Het is niet menselijk een medemens in nood te laten zijn en niets te doen. We zijn er aan gewend geraakt niets meer te doen maar die apathie is niet natuurlijk, niet menselijk. Het is aangeleerd, een programma. Een programma van de mind.

Het zijn vaak deze mensen die in het nu, tegen een medemens in nood bijvoorbeeld kunnen zeggen:

. Blijkbaar heb je nog een les te leren. Wat zou het kunnen zijn?
. Heeeeel naar voor je. Ik steek een kaars voor je aan
. Ik stuur energie
. Ik denk aan je

Kortom: no action taken. Mijn ervaring is, dat dit vaak hand in hand gaat met positief denken. Niet alleen mijn persoonlijke ervaring, maar vooral de ervaring van mensen in nood om mij heen. U begrijpt dat ik volstrekt niet onder de indruk ben van positiefdenkers.

Ik ben, daarentegen, volstrekt gecharmeerd van mensen die actie ondernemen nadat zij de negativiteit (de pijn, het lijden, de ellende) van een negatieve situatie in het gezicht keken en vanuit hun being ogenblikkelijk, zonder aan hun eigen positieve hachie te denken, handelden. Dat is liefde. Ik heb dus meer met liefde dan met positief denken.

Sterker; ik heb met positief denken niets. Niet als de bron van dat positief denken de mind is. En dat is bijna altijd het geval. Positief denken vanuit de mind, bewerend dat het vanuit het hart komt, heeft een eindeloze hardheid in zich. Een meedogenloosheid.

Er is een nieuwe religie ontstaan. De religie van het Positief Denken.

“Heb je ellende in je leven?” Eigen schuld, dikke bult. Vroeger was dat omdat je zondig was. Omdat je geboren was. Mijn vader heeft daar intens aan geleden en velen uit zijn generatie, met hem. Maar dat had god zo gezegd, zeiden de mannen in lange jurken dus dan moest het wel waar zijn. Ik, een generatie later, heb mijn vader al heel snel voor gek verklaard dat ie dat geloofde!  Maar geloof is een hardnekkige activiteit van de mind die je niet zomaar 1,2,3 hebt ontmaskerd. (Lees Pieter Stuurman voor nog meer wakker worden over geloof.)

Nu is het: heb je ellende in je leven? Dan leef je niet voldoende uit je hart. Want als je je hart volgt, dan volgt het geluk. Instantly. Nu ineens worden wij gedefinieerd als een kracht, voortkomend uit het hart. ‘The power of the heart’ bijvoorbeeld, een nieuwe commerciële beweging die feitelijk beweert dat wij niet het orgaan ‘brein’ zijn, maar het orgaan ‘hart’.

Beide beweringen komen voort uit de mind en zijn geen waarheid. Ook niet in dit moment. Beide beweringen zijn verhalen. Beide verhalen pogen ons te reduceren tot een orgaan in ons lichaam. Het is, in elk moment, een leugen. Een onwaarheid.

Wat is de waarheid
Eenvoudig. Wij zijn energie in een lichaam. Wij zijn de levensenergie die beide organen voorzien van leven. Wij zijn de liefde. Zonder die liefde: geen levend lichaam. En zonder onze levensenergie, zonder ons, sterven beide organen instantly. Dat is ook wat gebeurt als het lichaam sterft. Wij gaan uit het lichaam. Mind en hart sterven. Beiden zijn volledig afhankelijk van ons. Dus don’t do me the crap dat we moeten leven vanuit het hart. Wij zijn geen orgaan. Wake up.

Waarom roepen die guru’s en/of de afgezanten van die guru’s dat dan? En waarom klinkt het dan toch zo lekker, zo goed en resoneert het?

Omdat we geleerd hebben, ergens in de tijd, dat positief denken meer waarde heeft, meer diepte heeft dan being zijn. Dan zijn wie je bent, met het denken als dienaar aan jou. En omdat we al decennia lang, (eeuwenlang?) gebrainwashed worden dat denken ons leven bepaalt, hebben we nauwelijks of niet contact meer met ons wezen en klinkt dat mindgeblur heel plausibel en lijkt het waar. Maar IS het waar? Is het waar dat positief denken ons dient en is het waar dat positief denken de wereld van een creepy place kan veranderen in een leefbaar iets (een paradijs)?

Ik zeg uit eigen ervaring: ‘Nee’.

Aan jou de ontdekkingsreis..

Om je te ondersteunen op die reis laat ik je een vrouw uit 1800 en nog wat horen. Haar naam was Helen Keller. Zij was een vrouw die vanaf haar geboorte niet kon zien en niet kon horen. Wat zei zij over positief denken cq optimisme?

Ze zei over optimisme: “Optimism that does not count the cost is like a house builded on sand. A man must understand evil and be acquainted with sorrow before he can write himself an optimist and expect others to believe that he has reason for the faith that is in him.”

Zoals Helen zegt in haar werk is het van essentieel belang om EVIL onder ogen te zien. En mai, vraagt dat een moed en een doorzettingsvermogen!

Heb je dat? DURF je de wereld waarin je leeft onder ogen te komen? Dan ben je een van de moedigen der aarde.

En anders blijft het vanuit je (miljonairs)stoel een kwestie van kusjes geven.. en ontvangen.. en babbelen over liefde..

 

 

 

 

Advertenties

2 thoughts on “Positief denken: wat moeten we ermee..

  1. Uiteindelijk gaat het allemaal om waarheid. Om wat de dingen werkelijk ZIJN. Die dingen zijn zoals ze zijn. Onafhankelijk van hoe we erover denken.

    Om op een goede manier verantwoordelijkheid te kunnen nemen voor hetgeen we doen, is het handig als onze gedachten zoveel mogelijk overeenstemmen met hoe de dingen zijn. Met waarheid dus. Gedachten die overeenstemmen met waarheid, noemen we bewustzijn.

    Wanneer ons handelen gebaseerd is op onware gedachten, dan creëren we zelf een onverwachte en ongewenste realiteit. Alle, door ons als negatief beleefde dingen, zijn het gevolg daarvan. Het gevolg van hetgeen mensen (al dan niet collectief) gedaan hebben, gedreven door onware gedachten en overtuigingen.

    Negatief denken, is aandacht geven aan de negatieve aspecten daarvan. Omdat mensen datgene beleven waaraan ze aandacht geven, leidt dit tot een negatieve beleving. Dat vinden mensen niet prettig. Maar in plaats van te besluiten die negatieve zaken daadwerkelijk te herstellen, er verantwoordelijkheid voor te nemen om ze BETER te maken, zal het ego (of mind) eerder geneigd zijn om alleen de eigen beleving erover prettiger te maken.

    Dat kan door de aandacht uitsluitend te richten op positieve aspecten, en de negatieve te negeren. Maar daarmee veranderen we de realiteit niet. We veranderen alleen de beleving ervan. De negatieve aspecten, met alle schadelijke gevolgen, blijven gewoon bestaan. Uiteindelijk worden we daar toch mee geconfronteerd, of we nou willen of niet.

    Een van de meest kenmerkende eigenschappen van ego (of mind) is dat het nooit verantwoordelijkheid kan nemen. Toch zijn mensen onvermijdelijk verantwoordelijk voor hetgeen ze doen en creëren. Ego kan dat niet en zal zijn gastheer/vrouw laten geloven dat alle ellende hem/haar overkomt (‘ik kan er niks aan doen!’). Dat het leven een grote ellende is, en dat mensen niet deugen (negatief denken). Dat is een onware gedachte.

    De truc van het ego (of de mind) om verantwoordelijkheid te vermijden, is dan om die onware gedachte te pareren met een andere, omgekeerde onware gedachte. Als de negativiteit niet meer te harden is, zal het ego zijn gastheer/vrouw voorspiegelen dat “alles in orde” is, ook al is het dat niet. Dat wordt vaak “positief denken” genoemd. Maar dat is het niet. Het is net zo onwaar als negatief denken.

    Verantwoordelijkheid nemen voor onze interactie (en het resultaat daarvan) met alle zaken waarmee we in ons leven geconfronteerd worden, kan alleen als we weten wat die dingen werkelijk zijn. Als we ons daarvan bewust zijn.

    Dat betekent dat we beseffen dat het leven en onze omgeving in principe in orde zijn (positief) en dat negatieve realiteit altijd het gevolg is van mensenwerk. En dat de negatieve beleving daarvan dus de functie heeft om ons te wijzen op de dingen die wij zelf verkeerd gedaan hebben. Zodat we de gelegenheid krijgen ze te herstellen. En ze dus niet te negeren.

    Bewustzijn en verantwoordelijkheid horen daarom onverbrekelijk bij elkaar. Net zoals ego en onwaarheid bij elkaar horen.

    De waarheid is: het leven bevat zowel positieve als negatieve aspecten. De negatieve dingen (honger, armoede, geweld, onrechtvaardigheid etc.) worden door mensen gecreëerd, en kunnen dus ook door mensen worden rechtgezet. Mits we ons daarvan bewust zijn en er verantwoordelijkheid voor nemen.

  2. Ik kwam een documentaire tegen over een vrouw die mindfullnesstraining geeft aan kinderen op scholen. Daarbij komt bij mij de vraag op hoe het komt dat die kinderen de weg zijn kwijtgeraakt van hun ‘being’ (zoals jij het noemt). Naar mijn idee omdat we onze gedachten (mind) zijn gaan geloven en daardoor vreselijk afgeleid raken en onze being niet meer ‘horen’. Wat zou het mooi zijn als we ervoor kunnen zorgen dat kinderen hun being wel blijven horen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s