En hoe vaak geven jullie nu per dag les?

unnamedWij krijgen regelmatig vragen over ons onderwijs.

Of we elke dag les geven. Jazeker.
Of we het belangrijk vinden dat onze kinderen zich straks kunnen redden in de huidige maatschappij. Absoluut. Extreem belangrijk.
Hoe we dan ons onderwijs vormgeven?

Ah. Now we’re talking.

Onderwijs is voor ons op de eerste plaats, het kind liefhebben, elke dag. Onderwijs is het kind eren in wie het is. Het zien waar het zit in de (bewustzijnsontwikkeling) en de omgeving daarop aanpassen en toespitsen. Wij begeleiden het kind in het worden wie het in potentie IS. Als het een zangeres is, is het onze taak dat te zien en die zangeres te helpen zich te ontwikkelen, de zangeres liefhebben, zien voor wie het is, genieten, gelegenheid geven de zangeres te zijn.

Wij falen als we de zangeres onder de pillen thuis zien zitten, afgesloten en uitgestoten omdat het onderwijssysteem geen ruimte voor haar had. Omdat ze de Citotoets niet haalde.. Wij falen ook als de zangeres een topbaan heeft bij een gerenommeerd adviesbureau met een topsalaris. Wij zijn ons doel voorbij geschoten. Hoewel het salaris dan goed zou zijn, hebben we van een prairiepaard een stalknol gemaakt. Een stalknol is een paard dat niet op zijn authentieke plaats is beland door mindfuck. Een paard in de stal dat daar hoort en op zijn plek is, is een prairiepaard. Kunt u mij nog volgen?

De drie d’s
Onderwijs betekent ook dat we als volwassenen in staat zijn simpelweg in het nu te leven en ons op geen enkele manier druk te maken over de mindfuck wat ons kind later moet worden. Het betekent dat wij afzien van het uit aangeleerde angst onder druk zetten van ons kind dat het aan maatstaven van vreemden moet voldoen om te mogen bestaan. Dat betekent weer dat we ons kind beschermen tegen drang, dwang en druk van buitenaf. De drie D’s zijn extreem slecht voor het welzijn van ons kind.

De weg naar binnen, de weg naar buiten
Wij begeleiden de kinderen in de weg naar binnen (naar hun essentie, naar hun hart) en de weg naar buiten, de wereld in. Wij hebben dat helder beschreven op onze site Freeskool Nederland onder het kopje ‘Kinderen grootbrengen’. Wij ambiëren en krijgen voor elkaar, het hele kind te begeleiden en niet alleen een klein deeltje van de pre-frontale kwab welke eenzijdig wordt aangejaagd in het huidige onderwijssysteem. ‘Leren, leren, leren om een diploma te behalen waarmee je je toekomst veilig stelt’ is voor ons een veel te smal paadje. Dat is geen menswaardig bestaan.. Geen volledig bestaan..

Bewustzijnsontwikkeling
Wij volgen en ondersteunen de bewustzijnsontwikkeling van de kinderen. Wij zijn open en kijken… we kennen de vlakten van ‘het niet weten’ enorm goed en zijn ermee vertrouwd geraakt. Als een kind iets toont wat ons onbekend is kunnen we daar heel ontspannen en vol plezier in zijn… naar kijken… elkaar aankijken…. geen idee!… en blijven genieten van het kind..

Zo gaat dat met bewustzijnsontwikkeling. Het durven toe te geven ‘het niet te weten’ is een groot goed. Als je er in kunt ontspannen tenminste… als de mind er bovenop springt en vindt dat we het als ouder moeten weten, komt er stress. En stress verwijdert ons van ons kind..

Leren lezen
In tegenstelling tot wat overheidslieden denken verloopt de leercurve in kinderen vaak totaal anders dan men wil en eist. Alleen al het feit dat neurologen aantonen dat meisjes en jongens verschillend zijn in leren, gooit de overheid de schroothoop op. De overheid heeft andere bedoelingen en doelen met kinderen dan ik, zal ik maar zeggen.

Mijn eerste zoon heeft zichzelf, badend in ons vertrouwen, onze aandacht en ons lesgeven, geleerd te lezen. Daarna kwam het foutloos leren schrijven. Zoals Andre Stern ook heeft ervaren, verliep dat vol passie en vol levensvreugde. Enthousiasme leidt tot excellence! Klik maar voor meer enthousiasme en waarheid: Andre Stern!

Mijn tweede zoon volgde een vergelijkbaar pad. Vandaag heeft hij zich gestort in een dikke pil, die hij van een vriendinnetje kreeg… lezen.. lezen… lezen…

Zo wonderlijk om een voor het kind volkomen nieuwe wereld te zien opengaan… een wereld die hem onbekend was en waar hij zijn eerste stap in zet… de wereld van lezen… En hem daar dan in te volgen… vol plezier… in stilte.. om niets te verstoren.. Net als bij een bevalling… er is iets heiligs gaande… stil… wees stil… kijk… zeg niets…

Nou ja, waar heb jij het nou over? Over leren lezen? Kom op, zeg! Welk niveau heeft dat kind eigenlijk? AVI wattes? Cito-toets gedaan?

Shhhhhhhhttttt….. Stil nou, stil nou!  Niet aankomen…. hier is iets heiligs aan de gang… shhhttt… net als de vlinder in de pop…de roos in de dop…. de vrouw die aan het baren is…. wees stil… doe niets…. heb eerbied… knip niets open… help niet… niet nodig… wees stil… geniet en vertrouw.. meer is niet nodig…

Dat is de liefde van een ouder… stil zijn… kijken… niet ingrijpen… zich laten voltrekken… niet aan een grassprietje trekken omdat je wilt dat het sneller groeit… Nergens aankomen… fluisteren… genieten en vertrouwen…

Dat is de essentie van een kind begeleiden…

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s