Waardigheid

Fi2010Vandaag hebben Jan en ik een gesprek over waardigheid gehad. Waardigheid is een aspect van onze menselijke essentie die toegang geeft tot een groot kanaal van energie. Als ik mij waardig voel, dan rijs ik op, dan loop ik krachtig en zelfverzekerd, ben ik alert, is mijn hart open en kom ik makkelijk in actie. Taken die gedaan moeten worden, de grote en de kleine, gaan moeiteloos. Van elke beweging geniet ik, de dag is vol en rijk, wat er ook gebeurt.

Als ik, door mindprogramma’s, mij onwaardig voel, zakt mijn basisenergie, heb ik nergens meer zin in, ontstaat er een algehele muffigheid in me, een traagheid.. Een ‘morgen is er weer een dag’.

Waardigheid
Wat is dat, waardigheid? En waarom ben ik het contact ermee zo vaak kwijt? Waar ben ik dat aspect van mijn essentie eigenlijk kwijtgeraakt? Ben ik het kwijt of is het ondergesneeuwd? Waardigheid heeft met ‘waard zijn’ te maken. Beseffen, weten dat je waarde hebt, waarde bent. Dat besef, dat ervaren, maakt dat je waardigheid uit gaat stralen. Waarde, om wie je bent.

Dit aspect van essentie is bij mij flink ondergesneeuwd. Ik ben het nooit kwijtgeraakt want ik kan mezelf niet kwijtraken. Maar mijn waardigheid is lastig te leven. Ieder mens wordt geboren met dit zijns-aspect. Ieder mens. Maar ik ken weinig mensen die dit aspect leven, die er door stralen..

Opvoeding zal er mee te maken hebben.

Het schoolsysteem heeft een destructief effect op de waardigheid van kinderen. Dat staat voor mij vast. Het schoolsysteem programmeert kinderen dat zij iets waard zijn als ze gehoorzamen. Als ze hoge punten halen. Als, als, als…. en dat als vernietigt de natuurlijke waardigheid van een kind. Ineens is het voor-waarde-lijk. Je bent ineens alleen maar iets waard als…

En dat gaat verder met het ouder worden… als je een baan hebt.. als je een baan hebt met een hoger salaris.. dan ben je meer waard.. Als je status hebt.. als als als..

Daarom gaan mensen over de zeik als ze hun auto kwijtraken of er zit ineens een kras in. Of als hun bankrekening instort. Hun partner er met een jongere vrouw vandoor gaat.. We zijn geprogrammeerd te denken dat onze waarde aan de buitenkant afgelezen kan worden. Aan wat we hebben. Of wat we doen. En dat het daarom gaat. Of je wel of niet studeert of schappen vult. Aan je kleding. Je miljoenenbedrijf. Je kleine tuintje. De juiste schoenen of broek op het schoolplein. Wat een enge wereld!

In je waardigheid springen
Vanaf het moment dat ik me dit diep realiseer, ben ik zo die waardigheid ingesprongen. Het is een onderdeel van wie ik ben dat makkelijk te voelen is. En contact ermee verandert meteen mijn energie. Ik krijg meteen meer energie. Ik lach makkelijker, ben blijer, completer.

Mijn waardigheid in springen was eigenlijk alleen mijn innerlijke schijnwerper erop richten. ‘Hoe voelt het om mij waardig te voelen?’ en pats, daar was het, in mijn lichaam.

Ik ga er zelfs anders van lopen!

Moet je ook eens proberen. Echt heerlijk. Helend ook. En vanzelfsprekend.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s