Een shortcut je essentie in

tekeningIk werd vanmorgen wakker en in eerste instantie was het stil. Ik heb mijn brein zo onder beheer inmiddels dat het niet meer standaard begint te kwaken als ik mijn ogen opendoe. Maar omdat ik wat bleef liggen soezen druppelden er toch wat teksten binnen en in no time zag ik mijzelf terug, vastgesnoerd in de volgende kwaaktroep. Het is een van de strategieen van de mind die erop gericht is de bewoner of bewoonster van dat lichaam het moeras in te leiden.

‘Ik wil met mijn werk een ander segment van de markt in’

‘Oh, dan moet ik eerst veel meer energie hebben’.

‘Zou goed zijn als ik weer aan Insanity ging doen’.

‘Ja, maar dat gaat echt niet met mijn longen’.

‘Apart, ik ben nog nooit zo lang aan het hoesten geweest’.

‘Wat moet ik dan doen om meer energie te krijgen’.

De strategie
De mind heeft een uitgebreid arsenaal aan technieken om de boel over te nemen. Uiteraard begint het met het lanceren van een probleem. Het is een feit dat ik met mijn werk graag een ander segment in wil. De mind dompelt dat feit in een stress-energie. Want de eerste zin voelt al niet fijn.

Vervolgens koppelt de mind dat door zichzelf gecreëerde probleem aan een voorwaarde.

Eenmaal aandacht geschonken aan de voorwaarde en ik begin te glijden. Heel sneaky leidt de mind mij nu van het ene probleem naar het andere. Aan het eind ben ik kwijt waar het ook weer over ging. Geen probleem voor de mind. Die houdt de tekst onder mijn neus: ‘Hoe kom ik in een ander segment terecht met mijn werk?’

De levensenergie die de mind tot nu toe, in een paar minuten tijd, heeft opgesoupeerd zorgt ervoor dat het probleem nu zwaarder lijkt. Oef, hoe zorg ik ervoor dat ik in een ander segment terecht kom.. Ik kan bijna voelen hoe allerlei centra in mijn brein zich sluiten.

Er komt een moedeloosheid in me op. ‘GEEN idee’. Volgende probleem: ‘Ik ken daar ook niet zoveel mensen meer. Het is zo lang geleden dat ik in business was’. ‘Lang niet in business geweest zijn’ is het volgende probleem. Dat is echt geen pluspunt.

Inmiddels heb ik al aanzienlijk minder zin om de dag te beginnen..

Het is net een ijsvlakte. Zolang ik nog boven sta met mijn schoenen op wat aarde, gebeurt er niets. Maar als ik eenmaal 1 stap heb gezet op het ijs begin ik te glijden.

Het voorwaarden stellen aan geluk is een extreem veel gebruikte techniek van de mind. Het is een diep aanvaarde valkuil in de maatschappij. En hij brengt veel ongeluk.

Let dus extreem goed op als dit programma ingeschakeld wordt: ‘Als ik dit… dan pas kan ik dat..’

Hoe hieruit te geraken: de shortcut
Dit is wat ik deed. Het eerste moment dat ik me los kon maken was het moment dat ik de techniek herkende. Er was in een flits bewustzijn waardoor ik dat kon zien. Toen kalmeerde ik mijn lichaam door mijn aandacht naar mijn uitademing te brengen.

Vervolgens stelde ik mij de vraag: ‘Hoe voelt het nu om volledig mezelf te zijn in een nieuw segment?’

Een grote golf liefde, huppel, blijdschap en vertrouwen spoelde meteen door me heen. Ik weet hoe het is om vrij te zijn. Ik weet wie ik ben. Ik kan me ogenblikkelijk herinneren wie ik ben en mijn hele lichaam en brein spatten dan van het leven. Met een vingerknip.

Kijken vanuit essentie
Nu mijn lichaam gevuld en gevoed is met mijn levensenergie en de mind de stoep af gestruikeld is en zwijgend in de goot ligt, kijk ik opnieuw naar het feit dat ik een ander segment in wil. Nu komen de ideeën als vanzelf en spring ik het bed uit om aan de slag te gaan.

Het leven, met een mind die mij dient, is een dansfeest!

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s