Hersendood door ons onderwijs

11110442_10205110621998440_4567301697594978471_nHet zal je maar in het gezicht gesmeten worden: ‘Jij bent hersendood!’ En dan nog wel door een meisje van 16. In de gezichten van volwassenen. Sohee! Dat had ik echt niet hoeven zeggen tegen de volwassenen in mijn omgeving toen ik lang geleden die leeftijd had. Maar de tijden zijn veranderd, dat blijkt. De zaal, vol met volwassenen, begon aarzelend te applaudisseren. Dat was geen fijn bericht om te moeten incasseren over jezelf.

Lisanne Vriens kreeg heel even een groot podium bij Ted om haar stem te laten horen over het achterhaalde onderwijssysteem dat ons nog steeds door een weerbarstige politiek door de strot wordt geduwd.

Hier spreekt ze tegen haar leeftijdsgenoten. “Voorgeprogrammeerde robotjes zonder wilde ideeen. Iedereen streeft naar geld, roem en macht. Wat we echt nodig hebben zijn mensen die op een andere manier denken.”

Waarom zijn zoveel mensen het met haar eens dat het huidige schoolsysteem outdated en vergaan is terwijl er desondanks niets verandert?

Ze geeft een goede oorzaak aan. Kinderen op school wordt voorgehouden dat er maar 1 leven goed is: een job krijgen met veel geld, veel status en veel macht. Alle andere mogelijke levens zijn inferieur. Het systeem leert de kinderen die dit niet willen, die anders denken dan deze eenheidsworstgedachten dat zij aangevallen mogen worden. Deze kinderen mogen gepest worden. Deze kinderen mogen worden uitgelachen. Het systeem wil dat je binnen de door het systeem bepaalde paden blijft gaan. “Je mag niet afwijken.”

Klik hier om haar verhaal te horen.

En lees hier een schrijven erover op Scholieren.com.

Zal er werkelijk iets veranderen door dit soort kinderen? Ik zou toch van mijn bank op willen rijzen en vol vreugde en passie willen roepen, vol vertrouwen: ‘JA!!’ Dit soort kinderen verandert de wereld. Kinderen die waarheid spreken. Kinderen die u, die dit artikel leest als volwassene hersendood noemen. Want dat deed ze, he! Dat deed ze echt.

Zal het u veranderen in de richting van vrijheid en liefde? Zet het u aan tot wezenlijke, bewuste actie?

Nope. Ik denk het niet. Ik vrees van niet.. (En hopelijk zie ik dat verkeerd..)

Dit kind is niet de eerste in een lange, lange rij mensen die bibberend, ondersteund door een coach, talks houdt op zwaar gefinancierde en commerciële platforms. Als publiek: heerlijk even niks, heerlijk even in een stoel zitten en energie krijgen van mensen op een podium. ‘Goed verhaal, echt goed verhaal’. Dan de lunch. Beetje tsjittjetten met andere lichamen waarmee je absoluut de oorlog never nooit niet mee gaat winnen maar (kan mij het schelen) eunig om toe te voegen aan je netwerk.. (‘Je weet maar nooit waar het goed voor is’).

En de dag erna gaat alles gewoon weer zijn gangetje..

De kans is groot dat u, net als de mensen in de zaal, applaudisseert bij dit 16 jarige meisje en glimlacht en vervolgens verder draait in de u welbekende van buitenaf ingebrachte breinprogramma’s. ‘Ik wil wel dat mijn kind een gedegen opleiding geniet om carriere te kunnen maken’.

Als zelfs mensen als Sir Ken Robinson bekend zijn bij figuren als staatssecretarissen, zelfs bejubeld worden door hen om vervolgens in de Kliko te verdwijnen om aan te stomen op een onderwijssysteem dat nog meer controle in zich heeft, nog meer Big Brother, thuisonderwijs (de enige vorm van onderwijs waar VRIJHEID de basis is) van de kaart wil schrappen en ons, burgers, niet goedgezind is… denkt u dan werkelijk dat er iets wezenlijks en fundamenteels gaat veranderen zolang de massa de waanzin van de overheid (Ieder kind verplicht naar school op straffe van achtervolgd te worden door het juridische systeem) aanvaardt en ondersteunt? Massaal..

Nope.

Het systeem is niet vastgeroest. Was het maar zo. Een fles cola erover heen en klaar ben je.

Het systeem is ZIEK. Dat is een ernstiger kwaal. Uw eerste stap dient te zijn bereid te zijn dat onder ogen te zien. Als u dat al niet kunt vergeet dan iedere gezonde verandering maar. Hoe hard die verandering ook nodig is.

Mijn ervaring is dat ik de laatste jaren vrijwel alleen negatieve verhalen hoor over reguliere scholen om ons heen. Mijn hart krimpt er van samen als ik ze hoor. Ik hoor veel te weinig positiefs..

Het meest bizarre dat ik vernam was dat het tegenwoordig kan bestaan dat leerkrachten zich bemoeien met de inhoud van de broodtrommels van kinderen. Zo luisterde ik met open mond naar het verhaal van een moeder die door juf het Meldpunt Kindermishandeling achter zich aan kreeg omdat juf vond dat het zorgelijk was dat er niet elke dag een appel bij de lunch zat. Dat het kind allergisch bleek te zijn voor appels, moest aangetoond worden door moeder, was een bummer voor juf.

Wat te denken van juffies die vinden dat ze discussies moeten voeren met ‘rare’ moeders die hun kind dat allergisch is voor tarwebrood en dus speltpannenkoekjes meegeven naar school. Juffies die in opstand komen als je als moeder weigert mierzoete chemische troep als vruchtenhagel te geven ‘want dat is zielig voor het kind en het Voedingscentrum vindt het ook goed.. (Gelukkig zijn er veel meer mensen die dit krankjorum vinden (zoals Karine Hoenderos, journaliste rondom voeding))

Maar het kan nog erger..

Kinderen mogen hun steps tegenwoordig niet eens meer meenemen naar school!

‘Dat meen je niet!’

Jawel.. Helaas! Serieus! Ik bedenk dit niet zelf. En nee, we hebben het hier niet over een incident of 1 specifieke school.

Hoe hersendood moet je zijn om zo’n brief boven een step te hangen…

11110442_10205110621998440_4567301697594978471_n

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s