Golven..

stoelDeze twee strandstoelen uit 1935 kreeg ik van Jan voor mijn 50ste verjaardag. De stof is uiteraard vervangen maar het onderstel is, in goede staat verkerend, zoals ze het toen maakten. We kunnen de strandstoelen oprollen tot kleine pakketjes die zo de fietstassen in kunnen.

Ik zie voor mij… twee stoelen aan het strand.. twee mensen erin, man, vrouw.. met van die badpakken van toen. Zij, met schitterend oogverblindend opgestoken haar waar de zon in rust, haar ogen vol leven.. zoals een vrouw kijken kan… en hij kijkt naar haar. Zijn hart staat stil.. Hij stamelt woordeloos en doet dat in stilte.. woorden kunnen haar schoonheid niet beschrijven… De eeuwigheid rekt zich voldaan uit terwijl de golven tegen het strand op slaan..

En ook in een thuissituatie.. als hij haar vangt in een moment terwijl zij doet wat ze doet.. in stille concentratie.. openbaart zich de eeuwigheid.. Op een dag is aan hun geboortedatum een einddatum gekoppeld…

Waarom is het leven in de vorm zo bizar.. Waarom zijn we uiteindelijk niet veel meer dan een pak melk… een produktie-datum en een uiterste verkoopdatum…

Het leven los van de vorm, diep van binnen is altijd vredig en vol levenslust.. die energie is altijd in ons lichaam tot ons lichaam sterft.. Dit leven is wie we zijn..

Ons brein neemt een groot deel van die energie tot zich en maakt haar tot vorm.. En mijn hemel, wat wordt het dan ingewikkeld..

Zo denkt het brein dat een leven van liefde een aaneensluiting is van bliss.. terwijl het precies dat denken is wat die bliss voorkomt..

Dus die man in die strandstoel verveelt zich op een dag met die vrouw… en vraagt zich af of er geen andere vrouwen (lichamen) zijn die hem die bliss of die opwinding kunnen geven die hij nu ontbeert..

Het leven in de vorm gaat in golven…Van openheid en het ervaren van vrijheid…naar struggle en de weg kwijt zijn… zelfs wanhoop… depressie… agressie… en weer terug.. naar vrijheid..

Hoe vaak ik zag, voelde en dacht: ‘Ik was hier toch al eerder? Hoe kon ik het kwijtraken?’

Soms zie ik dat er iets lijkt te groeien van vrijheid.. van wezenlijk anders.. en soms is het ronddraaien in dezelfde blur en met moeite moeten toegeven dat er niets wezenlijks veranderd is ten goede… en dat is een taboe in deze geschifte maatschappij..

Want groei zou het hoogste goed zijn..

Bewustzijn gaat in golven

Dus relax….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s