‘Als hij maar gelukkig is’

smeden8Omdat Jesse als thuisonderwijskind de gelegenheid en de vrijheid heeft gehad zichzelf te leren kennen om van daaruit de wereld te onderzoeken en dan die twee in lijn te brengen met elkaar, leerde hij, (dit is wat mij betreft de enige waarachtige manier van leren, door ervaring) door het leven te leven, dat zijn passie smeden is.

Ik vraag me wel eens af… had hij dat ooit kunnen ontdekken als we hem de schoolbanken in hadden gedwongen zodat hij het reguliere leren zou moeten absorberen. Ik moet het antwoord schuldig blijven. Geen idee. Misschien had hij het uiteindelijk wel gevonden, ondanks de verkeerde omgeving.. want hij had dan nu waarschijnlijk met een volle boekentas en een kop vol door anderen bij elkaar bedachte kennis rondgelopen. Dat zou eeuwig zonde zijn.. en een enorme tijdverspilling..

De overheid hanteert als sturing van een mensenleven een door henzelf bedacht curriculum. Als je dat netjes inneemt en terug spuugt voldoe je aan de norm en wacht je een veilige en glorieuze toekomst. Dit is uiteraard een extreme leugen maar hordes mensen geloven dit en volgen dit pad.

Als je dit pad bevraagt en bekritiseert, of helemaal erg: ervan afwijkt ben je voor velen een outcast. Zelf kritisch nadenken wordt je tenslotte afgeleerd op school. Maar hoe leer je dan ontdekken wie je bent en wat je talenten zijn, nu en na een jaar en hee! dat kan zomaar veranderen! (Nee, dat mag niet. Als je gestudeerd hebt voor advocatuur kun je daarna niet zomaar boer worden. Dan treedt het TOS complex in: ‘U mist de juiste papieren!!’)

Ik stel: dankzij thuisonderwijs, in dit land, hetgeen betekent in de meest extreme omstandigheden die er maar te verzinnen zijn, kwam mijn kind op zijn plek.. Want heeft u enig idee hoeveel inspanning, moed, geld, passie, tranen, doorzettingsvermogen, geduld, emotie- en breinbeheer, onzekerheid, liefde het kost om je eigen pad te lopen in een land waar er maar 1 aanvaarde route voor ieder kind hoogtij viert? Breek me de bek niet open… Nederland is het meest afschuwelijke land om af te wijken van de standaard als het gaat om onderwijs.. in alle ons omringende landen op Duitsland na, is thuisonderwijs een volstrekt normale manier van je kinderen begeleiden maar in dit land is het horror. De overheid valt ook steeds aan, ondanks het bewijs dat het thuisonderwijskinderen erg goed gaat, vaak beter dan schoolkinderen.

En ondanks dat…, alle hoon, roddel en achterklap over ons, de negativiteit, alle tegenwerking, het gepest van onze kinderen want die zouden dom zijn en niks leren, alle eenzaamheid die we opgedrongen kregen want we waren zo raar, ondanks de pijn en het verdriet wat dat gaf, de verslagenheid, ondanks de aanvallen dat we onze kinderen de toegang tot de maatschappij zouden ontzeggen.., de bedreigingen vanuit de regering ons leven strafbaar te stellen, de dreiging dat onze kinderen uit huis gehaald zouden kunnen worden.. bleven we staan.

smeden7smeden5

smidsmeden3

Dit is een van de talloze resultaten. Onze oudste is vol leven, weet wie hij is, weet hoe de wereld werkt, weet wat hij wil, waar hij van houdt en organiseert dat. Hij neemt de verantwoordelijkheid voor zijn leven, hij krijgt de steun die nodig is, hij leert, hij geniet, hij spat van het leven en is gelukkig. Het is bijna een taboe om dit hardop uit te spreken is onze ervaring.. ‘Als hij maar gelukkig is’. Dat is waar het om draait. Wij als ouders weten hoe we dat moeten faciliteren. Daar zijn we ouders voor. En daarin leren wij ook, maken we fouten, worden we wijzer.. Dus leg ons geen strobreed in de weg als wij onze kinderen begeleiden. Wij weten het het best. Wij zijn hun ouders.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s