Vol vertrouwen je plek innemen

kween Dus daar gingen we door het leven, stad en land.. en daar trof zij een bankje aan dat naar haar lonkte en leek te zeggen: ‘Hee, jij, meisje… ik sta hier speciaal voor jou… ik wachtte op jou.. Kom en zet je neer.. We passen bij elkaar en zullen het goed hebben samen..’

En zij zette zich neer. Koninklijk. Uiteraard. Ze kon de roep niet weerstaan.. In haar wang een snoepje van Museumwinkel Het Snoepje te Zutphen. En wij, wij liepen door want we hadden het eerst niet echt in de gaten. Met de armen om elkaar heen slenterden we richting fontein. Daar aangekomen, het was nog geen 50 meter, misten we haar. We draaiden om.. We zagen haar..

Ze zat. Ze keek. Een stilte omhulde haar.. Mensen liepen aan haar voorbij. Ze knikte naar hen. Zij lachten terug. Midden in het leven, middenin de wereld, zat ze daar in al haar eenvoud, te zijn. Op haar snoepje te sabbelen..

Dat dit oranje bankje er voor haar persoonlijk was neergezet was voor haar een uitgemaakte zaak. Voor wie anders? Vol vertrouwen en in totale ontspanning zat ze daar. Niet bezig met wat wie dan ook van haar zou vinden. Volledig in contact met haar binnen en van daaruit naar buiten.. Ze was er.. in rust.. zonder naar buiten te klappen met haar energie.. gewoon thuis in zichzelf.. en pas toen ik haar wenkte omdat het gezin door wilde gaan stond ze op en huppelde naar ons toe..

Je plek innemen zonder je groter of kleiner te maken… gewoon je plek.. die je vanaf je geboorte of conceptie toekomt…

Het leven een dansfeest..

queen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s