Vermoeide kinderen

zijzingtVermoeide kinderen worden vaak vervelende kinderen. Ze gaan hangen, zeuren, jemmeren, ruzie zoeken, discussiëren, eisen stellen, worden geweldadig en ga zo maar door. Net als volwassenen die hun mind niet onder beheer hebben.

En hee, kinderen kunnen hun mind niet onder beheer hebben, want toon mij de volwassene die nu op aarde de eigen mind onder beheer heeft.. Hoe zou het kind het dan moeten kunnen?

Vermoeidheid zorgt ervoor dat de mind makkelijker toe kan slaan en verdomd, dat doet ie dan ook.

Toen ik 1 kind had, had ik er al een kluif aan (helemaal toen ik zelf nog ongetraind was in het onder beheer nemen van mijn mind en dan ook nog eens moe was) maar toen er meer kinderen waren, moest ik sneller groeien in bewustzijn.

Bij 1 kind kon ik het me nog veroorloven mee te gaan in het gedrag van mijn ongelukkige kind. Dat resulteerde er in dat ik deed wat hij wilde, helemaal en eenzijdig gericht was op zijn behoeften (hetgeen meestal strategieën waren maar dat onderscheid ontging me vaak in de praktijk) en dat ik hem feitelijk alleen liet in zijn ongelukkig zijn. Met meer kinderen wordt het heel ingewikkeld. Wordt het eigenlijk onhoudbaar. Hoe ga ik in godsnaam om met een van vermoeidheid niet te harden peuter die uiteraard daarom niet wil rusten noch wil slapen en een kleine, kwetsbare baby die andere behoeften heeft? Ik heb de peuter dan wel eens voor de video gemikt om hem uit te schakelen, jammer dan. Maar hee, ik heb ook mijn limieten. Het brein van zo’n kleintje tuimelt meteen in zombiestand, afschuwelijk maar god, wat heerlijk rustig.

Om de peuter iedere dag door de digitale oppas te laten drogeren, dat was ook niets… Dus ik moest veranderen.

In iedere fase van bewustzijnsontwikkeling van het kind leerde ik anders om te gaan met deze kwestie. Door de jaren heen leer ik hen zelf steeds meer beheer te krijgen over hun mind en hun lichaam. Van een baby vraag ik uiteraard niet dat het zichzelf kan kalmeren dus ligt de taak om te soothen voor 100% bij mij. Hoe bewuster het kind hoe meer gereedschap ik aanbied waar het kind op eigen tempo gebruik van kan maken om weer in zijn senses te komen. Want vermoeidheid kan het risico bij zich dragen dat een kind uit zijn lichaam wordt geblazen en waardoor het intens gespannen en ongelukkig raakt. Dat ongeluk kan als een voetzoeker door het gezin heen gaan met alle gevolgen van dien.

Het is goed om op dit onderwerp een gereedschapskist te ontwikkelen met oplossingen.

Vandaag een hele simpele oplossing voor twee vermoeide kids die na een dag rond darren in het zwembad met nog 190 andere kinderen en een geweldige begeleiding op de achterbank van de auto belanden en bijna meteen het vuur op elkaar openen.

‘Mama, Fianne zit niet goed in haar stoeltje.’
‘Wel waar.”Niet waar’.
‘Kijk niet zo naar me’.
‘Ik kijk helemaal niet zo naar je’.

Ok. Interventie modus aan.

‘Lieve schatten, zijn jullie moe? Tygo, ben je moe?’
‘Uitgeput’.

‘Goed, dat betekent dat jij zelf alle energie in je lichaam voor jezelf nodig hebt. Dat geldt ook voor jou, Fianne. Jij bent ook moe, zeker nadat je gisteren best laat naar bed ging. Dus wat jullie nu doen, dit is een opdracht, is dat jullie het contact met elkaar verbreken. Geen contact. Je brengt je aandacht naar je eigen lichaam. Fianne, ga maar uit het raampje kijken en Tygo, blaas eens lekker uit en ontspan je lichaam. Tot we thuis zijn is er geen contact tussen jullie.

Als we thuis zijn, gaan jullie in stilte, zonder contact met elkaar, naar binnen en dan ruim je je zwemspullen op. Als dat is gebeurd kun jij even kijken of je nog met je vriendje kunt spelen tot het eten, Tygo. Jij, Fianne, komt na het tas uitpakken naar mij toe want ik heb een verrassing voor je.’

De kinderen knikken en doen wat ik zeg.

Ze verbreken het contact, keren met hun aandacht naar hun eigen lichaam en ontspannen. Thuis gekomen voeren ze hun taken uit en dan komt Fianne naar me toe. Tygo zoekt zijn vriendje op, die kan niet spelen dus Tygo pakt zijn gitaar.

Dit is wat ik noem zwaar autoritair opvoeden. Ik geef de mind in de kinderen geen millimeter om hen nog over te nemen doordat ik vanuit mijn volwassen being een energie neerzet waar de essentie van de kinderen makkelijk op in kunnen grijpen waardoor zij, ondersteund door mijn liefde, hun mind tot kalmte en onder beheer krijgen.

Ik neem de leiding. Dat is mijn verantwoordelijkheid die ik in deze situatie moet nemen. Omdat de liefde me daartoe beweegt.

Dat is autoritair zijn voor mij: de leiding nemen vanuit mijn essentie op die momenten dat de situatie daarom vraagt.

Bij vermoeidheid van jonge kinderen moeten de volwassenen er dus zijn omdat het kind te onervaren en te onbewust is de energie in zijn eigen lichaam te handelen. Deze taak ligt dan bij de ouder. Tot de ouder het kind geleerd heeft de energie zelf onder beheer te nemen en zichzelf terug te brengen naar de liefde.

Advertenties

2 thoughts on “Vermoeide kinderen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s