Fictie ten opzichte van feit (2)

10968374_10204981683375055_2337277271630401508_nBron: EugenieRuitenbeek.com

Zoals de wolken voor onze zon glijden en het zicht op haar belemmeren zo springen onze gedachten voor onze essentie. Het gevolg is dat de ware werkelijkheid van dat moment verduisterd wordt. Het vervormt tot een schijnwereld.

De mind is een natuurlijk vermogen, een deel van ons brein, dat ons ten dienste zou moeten staan en op ons commando in werking zou moeten treden. Om de een of andere merkwaardige reden waar ik nu niet op inga, is het ding een eigen leven gaan leiden. Het is niet alleen actief op ons commando om na gedane arbeid (het berekenen van een som bijvoorbeeld, het draaien van een telefoonnummer) in zijn authentieke rust terug te keren, nee, het blijft op eigen gelegenheid tetteren.

Zo ontstaat er na de feitelijkheid van ons heerlijke bestaan fictie, zoals ik in mijn vorige post ineens weer zo intens scherp zag. Wonderlijk is eveneens dat ik al tig keer heb gezien, me bewust was van deze werking van de op hol geslagen mind en hoe het mijn dagelijkse leven alleen en uitsluitend inperkend beïnvloedt. Het is alsof ik steeds opnieuw hetzelfde ontdek.

Feit en feitelijkheid
Wat is in ons leven het feit.

Het feit is dat wat in het nu, in dit moment door onze zintuigen waargenomen wordt. Dat, wat we zien, horen, voelen, ruiken, proeven.

Bewustzijn is dan het zien van wat er in dat moment is. Bewustzijn is ruimer, groter dan de werking van de zintuigen. Ik ken momenten dat ik mezelf zie terwijl ik de geur van een bloem ruik bijvoorbeeld. Maar meestal zwalk ik niet zo heen en weer tussen de verschillende dimensies die er zijn. Ik leef mijzelf optimaal als ik diep in mijn zintuigen ben en mijn mind in rust is. In die dimensies is er het feit.

Een feit is iets waar geen discussie over kan zijn. Het is wat er is in dat moment.

Het regent.
De stofzuiger staat aan.
Mijn man zit voor de computer.
De zon schijnt in mijn gezicht.

Als we met onze aandacht in of dichtbij het feit kunnen blijven, voelen we ons heel, gelukkig, vervuld, thuis, veilig. Een bijzonder iets treedt dan op. De aandacht is gefocussed op wat er is, in dat moment, puntig, gericht en tegelijkertijd is daardoor het bewustzijn heel wijds en ruim. Ik kan er niet goed woorden aan geven maar zoiets is het.

Als ik me dichtbij het feit hou, dan is het leven een dansfeest, alles stroomt in mijn lichaam, er komt zomaar een golf van vreugde in me op die door mij heen golft en mijn lichaam in een lach walmt.. Het maakt dan niet uit als ik op straat bijna overhoop wordt gereden door een kankerende mevrouw die haar middelvinger naar me opsteekt. Als ik thuis kom en zie dat mijn dochter de hazelnootpastapot leeg heeft zitten snatchen word ik niet kwaad. Alles is ok, wat er ook gebeurt. Ik handel ontspannen en doe het juiste. Ik ben in vreugde, wat er ook gebeurt, welke omstandigheden ook voor me opdoemen.

Iedereen die deze zinnen leest, jij, kent deze staat van zijn. Iedereen kent deze momenten. In die momenten was je vrij. Vrij van de mindcontrol.  De innerlijke. En in die momenten was er vreugde. Een vreugde zonder reden, zonder oorzaak van buitenaf. Niet omdat je je diploma hebt gehaald. Niet omdat die leuke jongen in de bus terugkijkt naar je en glimlacht. Niet omdat je naar dat concert gaat, die salarisverhoging krijgt, weer in die fijne zomerjurk past, het weer weekend is… er is geen te bedenken oorzaak. Er is gewoon een lichaam vervuld van vreugde, zonder enige ‘reden’. Dat is zijn wie je bent.

Fictie
Fictie is het commentaar van de mind op het feit. Het ongecontroleerde, ongedisciplineerde gekakel, getetter, gereutel, gemopper.. het non stop lawaai geproduceerd door een paar cellen in je schedel.

De werking ervan is dat we weggesleept worden uit de vreugde.

Het regent.
‘Gadverdamme, en ik moet nog boodschappen doen’.

De stofzuiger staat aan.
‘Volgens mij heeft ze smetvrees, echt niet normaal. Elke dag dat ding aan. Ga toch wat zinvols doen met je leven’.

Mijn man zit voor de computer.
‘Oh ja, zit ie weer.. Lekker. Het zou ook eens niet zo zijn’.

De zon schijnt in mijn gezicht.
‘Wat is het heerlijk weer. Ze zeggen dat het van het weekend ook zo mooi wordt. Moet ik eigenlijk gebruik van maken om in de tuin te werken’.

Fictie, de verhalen van de mind in het nu, haalt ons per direct weg, haalt onze aandacht per direct weg uit onze zintuigen, uit wat er is, in dat moment.

Daardoor verandert ogenblikkelijk de energie, de kwaliteit van ons zijn in dat moment. Let er maar eens op.. Kijk eens hoe de energie verandert..

De dag zit boordevol met fictie-momenten.. leermomenten genoeg…

En keer dan terug naar het feit in dat moment.. wat dan weer het volgende moment is.. en het volgende.. en het volgende…

Als je je bij de feiten kunt houden is het leven altijd goed. Een dansfeest. Het leven in je. Jij bent het leven. Ook als er wolken voor schuiven..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s