Plat gelegd

Fi5Het is lang geleden dat ik kinderen over de vloer kreeg die geen pilletje bij zich hadden. Zo ook van de week.

Een ongelofelijk guitig uitziend kind komt onze woning binnen en kijkt olijk rond. Het houdt de plastic tas die het in de hand heeft stevig vast terwijl het met de jas aan naar de ornamenten kijkt die op de schouw staan en aan de muur hangen. ‘Wauw, wat mooi’. Het treft me want de meeste kinderen kijken tegenwoordig meteen of de computer wel aanstaat en indien dat zo is, gaan ze er op af. Vaak hebben de ze muis al in de handen nog voordat we hebben kunnen zeggen dat we daar niet van gediend zijn. De aanzuigende werking van het beeldscherm is enorm.

Dit kind beweegt zich door de woonkamer en kijkt de ogen uit. Fianne er achteraan. Het kind maakt oogcontact met me, lacht en is erg vriendelijk tegen Fianne. Ik betrap me er op dat het iets is dat me opvalt. Bizar eigenlijk.

Fianne stelt voor samen boekjes te lezen. Dat doet ze graag met haar broers dus dit is echt een charme-offensief, lach ik innerlijk. Het kind weigert. ‘Op school moet ik al zoveel lezen. Ik hou niet van lezen’.

‘Zullen we dan met de Kapla?’ Enthousiasme. De grond wordt langzaam volgebouwd. Ik merk op dat het kind onrustiger wordt. Er is iets gaande. Ik vrees dat ik al weet wat. Oogcontact verdwijnt langzaam van het toneel. Bewegingen worden slordiger, hoekiger. ‘Zullen we naar buiten?’ vraagt het. Het begint door ons pand te lopen. Gaat zitten, loopt weer. Fianne kijkt er naar en ik zie dat ze bezig is intern te bevatten wat er gebeurt.

‘Ik heb ADHD’, zegt het kind nu.

‘Oh nee, niet weer’, produceert mijn mind meteen. Het leger gediagnosticeerde kinderen dat hier in de afgelopen jaren naar binnen is komen marcheren maakt me licht moedeloos. En allemaal onder de pillen.

‘Ik moet om vijf uur mijn pillen’. Daar is het. Het kind zoekt de pillen. ‘Waar zijn die pillen voor?’ vraag ik. Dat weet het niet. Het herhaalt als een kopieermachine: ‘Ik heb ADHD’. Ik vraag of het iets merkt van de pillen. Het kind knikt ijverig van ja. Na een uur wordt het heel rustig, zegt het.

Ik kijk naar een kind dat op het punt staat zware psychotica in te nemen met dezelfde bijwerkingen als cocaïne. De rust die het zegt te ervaren is in feite gelijk aan stoned zijn. Het kind wordt zo meteen onder mijn ogen platgelegd. Ik sta erbij. Ik kijk ernaar.

Ik realiseer me met verwondering dat de pillen mij ook platleggen.

Ik zeg niets.

Ik zwijg.

 

 

Advertenties

3 thoughts on “Plat gelegd

  1. Zo triest, we laten onze kinderen kapot maken door onwetendheid. Denken zelf niet meer na. Vaccins medicatie, we doen maar wat..Het enige dat wij kunnen doen is mensen bewust maken die er voor open staan, en ons licht laten schijnen op hen die het zo hard nodig hebben….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s