Alles wat je leven in komt, gaat er ook weer uit

Tygo2Deze levendige knul had het af en toe moeilijk de laatste week.

Hij werd door zijn mind uit zijn essentie gestoten toen hij de stress inschoot omdat hij zijn MP3 niet kon vinden. Hij had overal gezocht maar zonder resultaat. Met die stress kwam hij naar mij toe. Of ik zijn MP3 gezien had. Nope. ‘Hij zat misschien in mijn blauwe trui’, aarzelde Tygo. Aha, nu ging mij een licht op. Die had ik vanmorgen in de wasmachine gemikt. Ik ging naar boven en keek door het raampje. Daar zat hij. Alsof het ding het erom deed, hing ie half uit de zak terwijl ie rond gerotzooid werd door de machine, verdrinkend in het water. ‘Tygo! Ik heb hem gevonden!’, riep ik lachend. ‘Hij zwaait vanachter het raampje’.

Tygo begon te huilen. Hij keek machteloos toe hoe zijn muziekdoosje rond werd gesopt. ‘Ook nog op 60 graden’, zei ik opgewekt. ‘Maar ik weet zeker dat hij het wel weer gaat doen’. Daar geloofde Tygo niet in. Hij ging stampvoetend naar beneden. De tranen waren vervangen door boze gedachten. In de huiskamer gekomen begon hij tegen Fianne te bashen. Ik greep terstond in. In ons gezin is dat niet toegestaan. Je negatieve humeur afreageren op een ander. Begrip voor hoe gedachten en hun emoties werken is er, maar dat betekent niet dat iemand alles kan uitacten.

Ik ging met Tygo op de bank zitten. Vroeg hem zijn aandacht naar zijn adem te brengen. Ik nodigde hem uit te voelen en te kijken naar wat er in hem aan de gang was. Er hoefde niets weg, er hoeft niets anders. Gewoon kijken. Hij vertelde welke gedachten hij had. Dat hij zijn MP3 ging missen, zo van muziek hield en nu was het ding kapot. Ik vroeg hem of en welke gedachten hij had over mij, die het ding in de wasmachine had doen belanden. ‘Hoe kon je dat nou doen! Wat ontzettend stom. Je koopt maar een nieuwe’. Ik vroeg hoe die gedachten voelden. Niet goed. Hij kreeg er de kramp van. Hij ging weer met zijn aandacht naar zijn ademhaling.

Na een tijdje kwam hij wat tot rust. Hij kon weer oogcontact maken. ‘Gaat het weer?’ vroeg ik. Hij knikte. ‘Dat was een heftige’, zei hij. Ja, het was heftig. En dat is ok. Zo gaat dat. Weet je nog wat ik altijd zeg over spullen? ‘Ja, dat alles wat je leven in komt, er ook weer uit gaat’. Ja. Alles dat je kunt zien, horen, proeven, voelen en ruiken komt je leven in en gaat er ook weer uit. Dat is een wet. Dat staat vast. Hoe meer je mee kunt bewegen met wat er komt en wat er gaat des te heerlijker je leven is. Je hoeft alleen maar open te staan. Te ontspannen. Als iets je leven inkomt ontvang je het en geniet ervan. Als het weer gaat, laat je het gaan. Je denkt er niet meer over na. En je weet, dat heb je nu een aantal keer heel bewust ervaren, als je het laat stromen en iets of iemand gaat weer weg, dan komt er altijd iets of iemand mooiers, fijners, beters voor in de plaats’.

Ik hengel de MP3 uit de machine en leg hem weg om te drogen. We kopen een nieuwe voor Tygo. Weer een ervaring rijker.

Een week later pakt Tygo de oude MP3 speler en die werkt, tot zijn verrassing weer. Nu heeft hij er twee. ‘Zie je?’, zeg ik lachend. ‘Alles wat je leven in komt gaat er ook weer uit en er komt altijd iets voor terug dat beter is’.

Tygo gaat met de trein naar een vriend en komt in de namiddag over de zeik thuis. Hij is tijdens het buiten spelen de oude MP3 speler kwijt geraakt. Hij is woedend. Hij komt bij me. We kijken elkaar aan, zeggen niets terwijl hij zijn aandacht binnen heeft. Het is een hele tijd stil terwijl hij deze ervaring verteert. Dan meldt hij dat hij rustig is van binnen.

‘Eigenlijk is het raar, mam. Ik zie dat mijn hoofd zegt dat ik pas gelukkig kan zijn als ik iets heb. Een MP3. Of een een volière. Of wat dan ook. Dat zegt het echt. En dan geloof ik het en word kwaad als ik het niet heb. Dan denk ik: ‘Ik voel me pas lekker als ik dat of dat heb’. Terwijl wanneer ik uitadem dat weggaat en dan voel ik me gewoon gelukkig, of ik nou een MP3 heb of niet.’

Ik glimlach. Zo is het.

Je bent niet je brein met daarin de mind, die gedachten produceert. Je bent niet de emoties die daardoor opgewekt worden. Je bent dat, wat dat tafereel kan aanschouwen. En daar, dat onzichtbare kijken, daar is het altijd fijn. Daar is de liefde, de tevredenheid, het geluk dat je zoekt altijd. Want dat is wie je bent.

Het leven een dansfeest..

 

 

 

 

Advertenties

3 thoughts on “Alles wat je leven in komt, gaat er ook weer uit

  1. Bedankt voor de herinnering!
    Ik heb nog wel een vraag. Jij begint te lachen op het moment dat jij de mp3 speler in de wasmachine ziet zwemmen. Is dat bij jullie thuis geen olie op het vuur? Ik denk dat als mijn kinderen mij zien lachen terwijl zij erg boos/verdrietig zijn dat ze zich eenzaam zullen voelen in hun emotie. Hoe zie jij dat?

    • Emotie is niet wie ze zijn. Emotie is een produkt van hun brein en als dat opkomt is dat wat het is. Afhankelijk van de leeftijd van het kind zal ik het kind helpen helder te voelen wat er in het lichaam gebeurt, wat het voelt, wat het denkt. Wat het denkt over de situatie bepaalt wat het voelt en waar het zich mee identificeert.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s