Tygo (13) kraakt een mindprogramma op eigen kracht

samenTygo heeft in de loop der jaren een programma in zijn hoofd opgebouwd met Fianne dat hen beiden veel ongeluk bezorgt. Heel veel tijd hebben we eraan besteed want bewust worden van dergelijke programmeringen van de mind is voor een kind van 13 met een zich nog ontwikkelend brein een fikse kluif.

Zijn frontal lobes, dat gedeelte van je voorhoofd waar je met je wijsvinger tegenaan tikt als je iemand voor gek verklaart, is nog niet op volle kracht en dat betekent dat dit deel van het brein het benodigde bewustzijn nog niet kan doorlaten. Inzicht krijgen in je eigen binnenwereld en gedrag hebben de volledige werking van dit deel van het brein nodig..

Toch kunnen we een heel eind komen met het hiermee helpen van kinderen. Het vraagt veel ervaringen en een goede, grondige begeleiding.

Nadat we weken in de dagelijkse praktijk en in de eigen ervaring van Tygo hebben gekeken, gevoeld, gesproken en oefeningen hebben gedaan, zit ik met hem op de bank. ‘Wat dacht je hiervan. Je hebt nu zoveel inzicht in het programma dat je met Fianne hebt. Je hebt het gezien, gevoeld en besproken. Heb je nog iets nodig om het te kunnen verbreken want dat is mijn voorstel: dit geklets in je hoofd te stoppen zodat je je hierover nooit meer rot hoeft te voelen.’

Tygo wil dit graag. Hij heeft niets meer nodig, hij weet wat hem te doen staat. ‘Zeker weten?’ Zeker weten. ‘Heb je nog iets van mij nodig?’ Nee. Ja, dat hij af en toe erover komt praten. Uiteraard.

Dan krijg ik een idee. ‘Als ik je nou zeg dat wanneer het je gelukt is, je mijn sporthandschoenen krijgt? Zou dat helpen?’ Dat motiveert zeker, geeft hij aan. ‘Dat helpt op momenten dat ik het lastig vind. Dan kan ik er makkelijker uit komen’. Zo gezegd, zo gedaan.

De week ontvouwt zich en ik zie Tygo met een hoge energie met Fianne zijn. Hij geeft geen krimp als ze haar programma ingaat en hem begint te jennen. Ik zie hem ontspannen en haar vanuit die diepere ontspanning benaderen en meenemen naar die hogere energie. Ze heeft geen verweer; ze golft automatisch mee.

Hij heeft 1 uitglijder en komt dat melden. ‘Helemaal oké,’ zeg ik. Je mag er nog een paar maken, hoor. Geen probleem. Hoe voelt het er zo mee bezig te zijn?’ Krachtig. Hij voelt zijn zelfvertrouwen groeien. En hij heeft het fijn met zijn zusje.

Na een week krijgt hij de handschoenen. Ik vraag hem in zijn eigen woorden te vertellen wat hij nu precies gedaan heeft. ‘Elke keer als ik de teksten hoorde in mijn hoofd die ik normaal zou zeggen tegen haar en waarvan ik weet dat ze erop reageert, dan stapte ik opzij. Ik ademde dan uit en dan deed ik zeg maar wat we bij Budo ook leren. Als er iets op me afkomt dan stap ik opzij op de mat en met de kracht van de ander leg ik hem dan tegen de mat. Pejay doet eigenlijk hetzelfde als wij..’ (Pejay is de leraar en begeleider van Motimo Budo Education te Dieren).

Verwonderd en met bewondering hoor ik hem aan. Hier was ik nog niet opgekomen.. wat mooi dat hij de verbinding ziet met ons innerlijk werk thuis en het werken op de mat met zijn zelfverdedigingssport. Hij heeft gelijk!

Wat is het toch heerlijk met kinderen te zijn en te werken. Wat een vrijheid!

Het leven een dansfeest.

handschoen

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s