Het is niet eerlijk! Ik wil ook op kamp!

fiTygo kan onverwacht mee op kamp. We brengen hem er naartoe. Hij kan aansluiten bij een bevriend iemand. Helemaal top.

Het is nu niet direct iets voor onze kleine grote meid maar ze gaat graag mee met wegbrengen.

Op het terrein komt ze een leuk meisje tegen en terwijl wij helpen met tent opzetten en eten voorbereiden speelt zij er heerlijk mee. Ze mag zelfs mee eten met het gezin. De donkerte valt in en we gaan naar huis. Zondag halen we Tygo weer p en dan kan Fianne weer met het meisje spelen. So far so good.

In de auto zakt Fianne in elkaar. ‘Ik mag ook nooit..’ en ‘Tygo mag altijd..’ en ‘Waarom heb ik niet..’ en dat gaat een tijdje zo door. We luisteren en tonen dat we haar horen. In plaats dat ze kalmeert wordt de emotionele aanval steeds erger. We horen het aan haar stem. Die wordt steeds hoekiger en narriger. Ik onderbreek haar daarom. ‘Je gaat je steeds rotter voelen, he?’ Ja, steeds naarder. Wat ze ermee wil, vraag  ik haar.

Ze wil zich weer goed voelen. Ik stel haar voor, zoals we zo vaak deden, de ogen te sluiten, handen op de buik en een paar keer stevig uitademen. Dat doet ze. ‘Het wordt rustiger’, zegt ze. ‘Dan gaan we nog even door’. Een paar uitademingen verder is ze ontspannen. ‘Vertel eens wat het verschil is nu en net?’

Net was het in haar buik en in haar keel heel naar. Nu is het ok. Ik stel haar voor de gedachten rondom Tygo en wat zij wil maar niet heeft, terug te halen en te kijken wat er gebeurt. ‘Ik wil daar ook slapen’. Ze voelt. ‘Ik voel het meteen weer, mama. In mijn buik. Het komt door wat ik denk’.

‘Dat klopt, zeg ik. Het is wat je gedachten je zeggen wat mede bepaalt hoe je je voelt. Als je dit denkt is dit hoe je je voelt.’ Het is even stil. ‘Ik heb nu de gedachte dat ik Tygo stom vindt dat hij wel alles mag’.
‘Super’, zeg ik. ‘Knap dat je de gedachte zag. Wat gebeurt er in je lichaam door die gedachte?’ Ze voelt. ‘In mijn keel is er iets. Niet fijn’.

‘Als ik iets denk dan voel ik iets’, zegt ze. Ja, dat klopt. Gedachten hebben kracht en effect. Ik stel voor een soort spel te doen door andere gedachten te denken. ‘Je kunt ook anders naar deze situatie kijken. Bijvoorbeeld: dankzij Tygo heb ik nu een leuke middag en heb ik met een nieuwe gezin gegeten en met een nieuwe meisje gespeeld. Klopt dit? Is het waar?’ Ze voelt. Ja, het is waar. Ze zegt het nog eens in haar eigen woorden. En dan: ‘Ik voel me nu blij. Mijn keel is anders en mijn buik is ontspannen’.

Vervolgens begint ze het ene idee na het andere te vertellen. Wat ze allemaal gaat doen voor zondag (taartjes bakken om uit te delen, cadeautjes maken) en of we vroeg weg kunnen zondag zodat ze heel erg lang kan spelen met het meisje. Dat het slim is om te vragen waar het meisje woont zodat ze er misschien naartoe kan en en en..

Wij luisteren met een glimlach. Zo is het. Help je kind de negatieve energie uit het lichaam te werken en vier weer feest. ‘Je voelt je nu weer fijn?’, vraag ik.

‘Ja! Omdat ik andere dingen denk’. Kwartje gevallen!

En het kwartje zal nog heel vaak vallen en ook moeten vallen want de kleine meid leeft in een wereld die het automatische denken en de daardoor geproduceerde emoties boven alles stelt. Boven wie we werkelijk zijn.

Wij doen het anders. We leren onze kinderen dat zij het zijn die bepalen welke gedachten er zijn, welke gedachten hen reflecteren en welke niet.

Of het hoofd produceert gedachten of jij!

Het geeft een fundamenteel andere andere wereld.

Een wereld als dansfeest!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s